The Big Trip                      

November 2

Donderdag 16 november 2006.

Het bed gaat steeds erger kraken en omdat we weer kunnen overleven zonder airco (voor zolang als het duurt) haal ik het eerst eens uit elkaar. Een paar extra blokjes en drie meter tochtband later zit het weer in elkaar en hoor ik niets als ik op het bed ga zitten. Ik hoop maar dat dat zo blijft. Typen, foto’s uitzoeken en genieten van het heerlijke weer. Dan vliegt zo’n dag voorbij. ‘s Avonds na het eten als het donker is, kangaroes kijken. Tientallen lopen er over het park om het gras kort te houden.

Vrijdag 17 november 2006.

Eindelijk weer een update klaar, een lange deze keer en ook veel foto’s. De videoshop is ook een internetwinkel en je kan er ook met je laptop verbinding maken. Het is een Bigpond verbinding, dus alleen webmail, knippen en plakken dus maar. Na de lunch het stadje bekijken, 1 winkelstraat, maar wel een leuke, en een paar straten er achter is eigenlijk alles. Het is wel een splitsing van wegen, rechtdoor via de Capricorn Hwy naar Rockhampton en rechtsaf via de Matilda Hwy naar het zuiden naar Charleville. Er komen dus veel Road-Trains voorbij. ’s Avonds eten we in het restaurant, het seizoen is voorbij, plaats genoeg en het eten is heerlijk.

Zaterdag 18 november 2006.

Even naar het dorp voor de email en op de terugweg brood halen. Er is een gezellige drukte, iedereen komt boodschappen doen. Karren vol die naar buiten komen en voor de deur pick-ups die geladen worden. Mensen die verder weg wonen doen 1x in de week boodschappen. Er is vanaf twee uur paardenrace. Elk stadje heeft wel ergens een racebaan liggen. Deze ziet er netjes uit en iedereen is opgetut en afgestoft. Wij komen aan als race nr. 3 gaat beginnen, er zijn drie paarden aan de start. De mensen hebben het naar hun zin en overal staan groepjes te praten, te drinken of staan bij de tent om te gokken want er kan ook landelijk gegokt worden. Voor de volgende race staan er vijf paarden op het bord maar wij kennen hier niemand en dan ben je snel uitgekeken. We rijden terug en stoppen bij Roses ’n Things,  mooie rozen en een mooie tuin. Twee kleine winkeltjes en een gezellig terras waar we Devonshire Tea nemen. Op de camping heeft de eigenaar, Norm, een Cabin en het office versierd met kerst verlichting. Een leuke aandachttrekker als het eenmaal donker is geworden.

Vrijdag 24 november 2006.

We hebben bijna een week niets anders gedaan dan lezen en een beetje boodschappen. De temperatuur is ook hier inmiddels steeds hoger geworden en maakt dat je alleen maar uit de zon wil blijven, vandaar de gaten in ons dagboek van enkele dagen ;-(. We gaan vandaag een kort ritje maken naar de Lloyd Jones Weir, een stuwdam in de Barcoo rivier. We slaan rechtsaf een gravelroad in met een Grid (veedrempel) en een waarschuwingsbord “loslopend vee” Door de droogte van de laatste jaren een stoffige en dorre vlakte. We komen een Emu tegen met 6 kleintjes en hier en daar zie je een paar kangaroes schuilen onder een boom voor de hitte. Als er zo weinig water is hebben plant en dier het allebei moeilijk. Het waterpeil staat nog een meter onder de rand van de stuw, waar het eigenlijk langzaam overheen zou moeten lopen. Op de grote picknickplaats staan twee wildkampeerders, er zijn toiletten en een werkende waterkraan en verder alleen ……stof.

Dinsdag 28 november 2006.

We krijgen een beetje genoeg van de hitte en gaan vandaag verder naar het zuiden. We zijn twee weken in Barcaldine gebleven omdat het een heerlijk park is met gezellige mensen. Norman kwam iedere dag langs met zijn karretje om te vragen of alles nog naar wens was. Het gras groeit geweldig en wordt goed kort gehouden door de ruim aanwezige kangaroes. Iedereen sproeit zijn tuin zo ruim dat het water geen tijd krijgt om af te koelen. Het water komt hier ook van het Artesian Basin, dat zorgt voor de watervoorziening van de Outbackregio. Het basin is 1.711.000 km2 ( Nl is maar 45.000 km2) en de maximale diepte is 3000 mtr, de gemiddelde temperatuur is tussen de 30 en 50 graden met een maximum van 100 graden. De geschatte leeftijd van het water is twee miljoen jaar. Door het hoge verbruik kan de koeling het niet snel genoeg gekoeld krijgen en is het water uit de koude kraan soms heter dan uit de warmwaterkraan. De laatste paar dagen is het zo heet geweest dat we vandaag om 6 uur vertrekken en 420 km doorrijden naar Charleville. We rijden over de Matilda Hwy langs Blackall, Tamboo en drinken koffie in Augatella en om 12 uur rijden we Baily Bar Touristpark op. We hebben een mooie schaduwplek onder een grote boom en de temperatuur is hier net als in Barcaldine, heel heet en ook hier geen zwembad. Ik sluit alles aan en net als het vorige park komt er heet water uit de koudekraan. Na de lunch ga ik de stad bekijken en stap in de auto en als ik de sleutel omdraai hoor ik de startmotor alleen klikken maar verder gebeurt er niets. Het is eerder al een paar keer gebeurd in Bluewater, maar nu wil hij na veel keer proberen en tikken met een hamer nog steeds niets doen. Eindelijk met Ineke aan de sleutel en een verbinding met een startkabel gaat de startmotor weer rond en daarna doet hij het weer normaal. Voor we verder gaan moet hij eerst gemaakt worden.

Woensdag 29 november 2006.

Toen we op de camping aankwamen hebben we ook een ticket gekocht voor het Cosmos Centre. Overdag kan ik de expositie gaan bekijken en vanavond de sterren met de telescoop. Ik bel met de Toyota garage of ze een ruilstarter hebben, niet dus en als ik er naartoe rij sturen ze mij door naar de buurman, Western Auto Electric. Daar komen ze tot dezelfde conclusie als ik, de starter moet uit elkaar en ik kan om twee uur bellen of hij tijd heeft om de auto te maken. Ik rij er om twee uur naar toe en hij heeft nog steeds geen tijd, ik moet om half vier weer bellen. Ik rij door naar het Cosmos Centre en ga alvast de dagtoer doen. Ineke wou niet mee en blijft bij de airco. Het centrum is gelegen naast het vliegveld, het ziet er prachtig en verlaten uit. Ik ben met een Zwitsers paar de enige bezoeker en we hebben alle ruimte en tijd om alles te bekijken. Het is om duizelig van te worden als je alle afstanden bekijkt en ziet hoe klein de aarde eigenlijk maar is in vergelijking met andere sterren en planeten. Er moet gewoon meer leven zijn in het heelal, maar voor andere is het haast onmogelijk om de aarde te vinden, we zijn de beroemde speld in de hooiberg. Om half vier bel ik weer voor de startmotor, “sorry mate not today” morgen om negen uur.. Na het eten ga ik terug naar het Cosmos Centre om door de telescoop te kijken. Prachtig om te zien dat heldere sterren soms eigenlijk twee of zelfs drie sterren zijn op duizelingwekkende afstanden. We waren maar met vijf mensen en er waren twee telescopen beschikbaar, alle tijd en gelegenheid dus om alles goed te bekijken. Een leuke ervaring rijker rij ik terug, de startmotor doet het nog steeds prima maar ik vertrouw hem niet.

Donderdag 30 november 2006.

Ik ben om negen uur bij Western Auto Electric en ik mag hem laten staan, als hij dan tijd heeft gaat er aan beginnen. Hollanders zijn “een beetje” ongeduldig dus ik vraag of het helpt als ik de startmotor er zelf afhaal, dat helpt veel zegt hij en ik mag onder het afdak staan om te werken. De starter is eraf en ik blijf in de weg lopen in mijn overall tot hij aan mijn starter kan beginnen. De kontakten van de magneet waren versleten, alle lagers en de kontakten worden vernieuwd. De startmotor is weer helemaal gereviseerd en ik kan hem weer monteren. Totaal $124,--, een koopje volgens mijn Hollandse gevoel. Om twee uur ben ik weer terug bij de caravan en omdat het ook hier bloedheet is en je staat te verbanden onder de “koude”douche, besluiten we om morgenvroeg weer te vertrekken met een betrouwbare starter en goede zin, verder naar het zuiden.

Vrijdag 1 december 2006.

We vertrekken nu al om half zes, de rit naar Bourke is 460 km en als we onderweg geen leuke plaats tegenkomen willen we in een keer doorrijden. We redden het tot negen uur zonder airco en met de ramen open. Het is niet zo erg als op de weg vanaf Longreach maar ook nu moeten we regelmatig slalom rijden om de dode kangaroes die overal op de weg liggen te ontwijken. Het zijn hoofdzakelijk slachtoffers van het nachtverkeer al springen er in de vroege morgen bij ons ook nog enkele voorbij. Een groep Galah’s vliegt op, er blijft er een te laag en klapt tegen onze voorruit en bezorgd Ineke bijna een hartstilstand, en de Galah misschien ook. De kraaien die onderweg de kangaroes opruimen zijn iets slimmer en stijgen iets eerder op al moet ik sommige waarschuwen met de claxon dat wij er aankomen. Een triest gezicht als je ziet hoeveel er liggen en opruimen is onbegonnen werk. Als de Road-Trains er vaak overheen gereden zijn en de kraaien hun werk hebben gedaan blijft er een witte vlek op het asfalt achter waarde botten zijn fijn gereden en wachten op de volgende regenbui om weggespoeld te worden. Om acht uur rijden we door Cunnamulla, hier is ook een caravanpark maar omdat het nog lekker vroeg is rijden we verder naar Bourke. Om tien uur passeren we de grens met New South Wales bij Barringun en gaan de klokken ook gelijk weer een uur naar voren. We nemen een boterham en een bakkie, de grens is een Hotel en een paar huizen, verder niets. Om twaalf uur ( nu 1 uur ) rijden we caravanpark “Kidmanscamp” in North Bourke op. Prachtig om te zien, veel gras en grote bomen voor schaduw en als verrassing twee zwembaden en als ik kijk hoeveel gasten er staan denk ik dat we ieder ons eigen zwembad hebben. Het is nog steeds erg warm maar na het aansluiten van de caravan gaan we heerlijk in het zwembad liggen afkoelen

 

Will be continued                                                     

 

Klik hier voor de foto's voor dit deel

Index    Inleiding      Vergelijk

Update van deze pagina zaterdag 02 februari 2008