|
The Big Trip Oktober 2 Maandag 16 oktober 2006. De auto moet nieuwe olie hebben en nieuwe filters. Ik kan het hier op de camping doen. De nieuwe beheerders Dave en zijn vrouw Kath zijn erg aardig en behulpzaam. Dave zorgt voor een opvangbak voor de olie en als ik ermee klaar ben voor het wegbrengen voor recycling. Als Ineke terug is van boodschappen doen ga ik naar Townsville voor olie en filters. Als ik om kwart over vijf terug ben is het te laat om te gaan vissen en de laatste ronde golf begint om half vijf, ook te laat, morgen maar weer verder. Dinsdag 17 oktober 2006. Het is bewolkt, eigenlijk herlijk weer om onderhoud te doen. We zijn nu zes maanden onderweg en hebben 10.000 km gereden dus onze truck heeft onderhoud verdiend. Dave heeft een bak neergezet voor de oude olie en ik kan voor de garage met de truck staan voor onderhoud. Om kwart over elf is de olie en de filters vernieuwd en de aandrijfas gesmeerd. We kunnen er weer 10.000 km tegen. Terug bij de caravan begint het zachtjes te regenen, echt een buitje voor de hele dag. Ik zou met Ray gaan vissen maar om drie uur regent het nog. Ook om half vijf regent het nog steeds dus golfen gaat dus ook niet door. De grond is keihard dus deze regen is perfect, het heeft alle tijd om in de grond te zakken zonder weg te stromen, heel goed voor het gras. Een prachtige dag voor klusjes, Ineke heeft de luifel aan de binnenkant schoongemaakt dus alles is weer schoon en piekfijn in orde. Woensdag 18 oktober 2006. Ik moet hoognodig de website afmaken, typen en foto’s uitzoeken. Ineke gaat met Fay naar Townsville en ik blijf thuis om te werken. Het internet werkt nog steeds niet. Ik maak nog een paar foto’s op het park en om half vier ga ik met Ray vissen. Als we aan Saunders Beach zijn, waait het zo hard dat ingooien geen zin heeft. We verhuizen naar de andere kant waar de inlet begint. Het resultaat, ik een kleine sandwijting en Ray, 3 wijting, 1 Brim en een crab. Ondanks de wind en het zand dat overal inzit, hebben we een heerlijke middag. Om kwart voor zeven zijn we terug en Ineke heeft worstjes gebakken, het lijkt wel of ze geen vertrouwen heeft in onze viskunsten ;-) Donderdag 19 oktober 2006. E is weer internet, maar alleen op de computer aan de balie. Om te helpen en ook een beetje uit eigenbelang sluit ik hun router weer goed aan en kunnen we weer online. De Laatste foto’s gesorteerd en ik kan de site weer uploaden. Intussen op onze en hun computer weer de nodige updates gedaan en een beetje wereldnieuws en de email gelezen. Om half vijf golf, dat ging voor de verandering eens een keer heel goed. Vrijdag 20 oktober 2006. Even met Ineke langs de dokter, alles is OK dus gaan we gelijk even boodschappen gedaan. De auto ook weer afgetankt en als we terug bij de caravan lunchen, bespreken we dat het hier heel gezellig is en besluiten nog maar een week langer te blijven. Weer een uurtje lezen, mijn Engels gaat steeds beter nu ik Engelse boeken lees. Kwart over vier klaarmaken om te golfen, het golfen is gratis en als je wil kan je de hele dag spelen en materiaal is er genoeg, je pakt gewoon een karretje met golfclubs en je kan beginnen. Zaterdag 21 oktober 2006. De toplichten van de caravan zijn kapot, ik heb nieuwe gehaald bij Jayco, Garantie. Ze waren gemonteerd met de elektrische schroevendraaier en siliconenkit, niet mijn favoriete gereedschap De schroeven waren te ver gedraaid en hadden de gaten te groot gemaakt. Ik heb alles weer schoon gemaakt en pluggen ingebracht en nu maar hopen dat alles weer waterdicht is. Ineke is gezellig samen met Etna boodschappen wezen doen en dan is zo’n dag niets want het is alweer avond. Zondag 22 oktober 2006. Fay en Ernie vertrekken vandaag, ze hebben hier gestaan sinds april en gaan nu naar hun nieuwe stek op Balgal Beach. Wij zijn vroeg op en als Ernie vertrekt komt Fay nog even gedag zeggen en een bakje koffie halen. Ray is vandaag jarig en we gaan ;met ons vieren eten bij Bushland Beach. Het eten is echt een aanrader, geweldig. Na het eten gaan de dames naar de Pokies en ik ga met Ray een nieuwe visstek zoeken. Mooie spots genoeg waar we zonder last van krokodillen kunnen vissen. De dames hebben het reuze naar hun zin dus ik ga alvast met Ray terug naar de caravan. Ik lees nog een half uurtje en om half vijf is het weer tijd om te gaan golfen, althans een poging om de bal te raken. Maandag 23 oktober 2006. Om kwart over zeven gaan Ray en ik vissen, het is om kwart over negen hoog water dus we hebben goede moed. Als we om kwart over tien stoppen heeft Ray een kleine mudcrab en ik een kleine Blue Crab gevangen en verder niets . Het was een leuke morgen al viel de vangst wel tegen. Dinsdag 24 oktober 2006. We willen een UHF radio omdat de AM radio die wij nu hebben bijna niet meer gebruikt wordt, en omdat we vanaf nu het binnenland ingaan waar de verbindingen moeilijker worden en de vrachtwagens groter (een roadtrain is 52 meter lang) is het wel veiliger als je elkaar kan oproepen en waarschuwen. Ik ga na het ontbijt op onderzoek uit. De winkels zijn zo groot dat voor ik een radio naar mijn zin heb gevonden mijn slippers bijna versleten zijn. Eindelijk om twee uur ben ik terug met Radio en nieuwe antenne. Even snel een boterham, de antenne en de radio aansluiten en dan ben ik precies op tijd om nog te kunnen golfen. Woensdag 25 oktober 2006. Ik heb de handleiding gelezen en samen met Ray het zenden en ontvangen uit geprobeerd. Een hele geruststelling , je weet niet of je hem nog nodig hebt maar in geval van nood kan je het maar hebben. Het is prachtig weer en om af te koelen ga ik met Ineke heerlijk in het zwembad liggen. En als afsluiting van een leuke dag om half vijf nog even met de vaste ploeg proberen een bal te raken. Donderdag 26 oktober 2006. Het is een mooie dag, niet al te heet. We gaan een rondrit maken naar Paluma Range National Park. Het is naar Paluma via Crystal Creek ongeveer 80 km. Het is een bochtige smalle weg naar boven, je moet erg oppassen voor verkeer dat naar beneden komt, zeker in de bochten kan je elkaar maar moeilijk passeren. Ondanks dat komen sommige toch erg hard naar beneden. De winter is hier het hoog seizoen, omdat het regenseizoen van november tot april is en veel wegen door water onbegaanbaar zijn. Het maakt het voor ons nu wel lekker rustig. De omgeving van Paluma is bekend geworden door de tin mijnen en in de tweede wereldoorlog hadden de Amerikanen er een uitkijk om Townsville te beschermen tegen de Japanners. Paluma zelf is uitgestorven, de toeristen cabins zijn leeg en ook het kleine resthous waar we koffie drinken staat te koop. Na de koffie rijden we via de onverharde weg via Thuringowa terug naar Bluewater. Uit en thuis 275 km, een mooie rit waardoor we veel gezien hebben en weer veel mooie foto’s hebben kunnen maken. Vrijdag 27 oktober 2006. Het is onze laatste dag hier op deze camping, Ineke gaat naar Fay in Balgal Beach en ik ga alvast een beetje opruimen en rustig zitten lezen en om half vijf voor de laatste keer met de ploeg samen golfen. Drie heerlijke weken we kwamen voor 1 nacht en zijn omdat het zo’n fijne camping is drie weken gebleven. Zaterdag 28 oktober 2006. Ik ben vroeg op en ga na het douchen gelijk de auto wassen voordat de zon te ver op is en alles te heet om beet te pakken. We wilden ergens rond elf uur vertrekken dus tijd genoeg voor Ineke om nog even met Etna naar de markt te gaan. Ik maak de rest van de caravan klaar voor vertrek en praat nog wat na met Ray. Als Ineke terug is koppel ik aan en zeggen we gedag bij Etna en Ray. Bij de poort krijgen we de beste wensen van Kath en Dave en om half elf vertrekken we richting Charters Towers. We gaan het binnenland in en het wordt vlakker en warmer. Een kleine versnapering onderweg en om half drie rijden we “Charters Towers Touristpark” op waar we voor drie nachten boeken. Een kleine familie camping, een heel verschil met Bluewater, het is kleiner dan het golfterrein daar. De caravan staat op z’n plaats en als ik uit de auto stap verbrand ik mijn kuit aan de treeplank en mijn handen aan de caravanspiegels en in de caravan is het al over de veertig graden. Voor ik helemaal klaar ben ligt Ineke al in het zwembad. Ik sluit alles verder aan en zet de airco op levensgevaarlijk en ga Ineke gezelschap houden in het zwembad totdat de caravan weer een leefbaar klimaat heeft. Ook het beetje wind dat je hier voelt is warm en volgens de receptie is het richting Mt. Isa nog heter. We zien het wel, voorlopig is het prachtig en als het echt te gek wordt gaan we bij Hughenden gelijk richting Winton. Ik wil graag naar Mt. Isa dus als het kan gaan we daarheen al is dat wel ongeveer duizend km extra. Zondag 29 oktober 2006. Het is later in de nacht gelukkig weer iets afgekoeld, verder naar de zomer blijven ook de nachten hier rond de dertig graden. We zullen er wel aan wennen hoop ik want omdat we nu in het binnenland zitten zal het weer voorlopig wel zo blijven. Het informatiecentrum is hier zeven dagen in de week geopend, we zijn vroeg op dus we beginnen daar. We rijden de stad in en kijken onze ogen uit op al de mooie gebouwen. De stad is beroemd geworden door de goudmijnen, op het hoogtepunt van de goudkoorts was het de tweede grootste stad van Queensland. Het was ook de eerste stad met een Beurs waar de goudmijnaandelen verhandeld werden. We bezoeken de “Venus Gold Battery” hier konden de gouddelvers hun brokken steen laten malen en het goud eruit laten halen. De molen is tot 1973, ruim honderd jaar, in gebruik geweest, er wordt nog steeds goud gedolven onder de stad maar nu met meer modern materiaal. Het was een informatieve dag en we hebben veel gezien, ook het museum met de maquettes van de verschillende mijnen was heel mooi om te zien. Leuk om te horen hoe enthousiast iedereen is om de stad te promoten. Om twee uur is het voor vandaag genoeg en gaan we naar de caravan, het is inmiddels 38 graden en tijd voor het zwembad en onze airco. In de caravan is het alweer ruim boven de 40 graden en als we gaan eten is het brood warm als het uit de kast komt. Maandag 30 oktober 2006. We gaan langs het ziekenhuis om de hechtingen van Ineke te laten verwijderen en gaan daarna naar Chauntelle en Gavin. Het is de dochter van iemand waar Ineke vroeger mee gewerkt heeft. Ze hebben een autoruiten reparatie service in Charters Towers. Ze hebben elkaar al 7 jaar niet gezien dus er is veel te bespreken. Dan is het opeens middag en zij nodigen ons uit om ’s avonds te gaan eten. We gaan eerst naar de caravan om te lunchen en in het zwembad om af te koelen. We zijn om half vijf terug bij Chauntelle en Gavin, de 2 dochters, Meaghean en Stacy, zijn er ook en we gaan gezellig dineren in de Imperial pub. Dinsdag 31 oktober 2006. We zouden eigenlijk vandaag verder gaan , maar blijven toch maar een dag langer. We gaan eerst langs de slager, de T-bone’s zijn in de reclame, als Ineke weer naar buiten komt heeft ze een tas vol voor $11,--. We brengen een bezoek aan het huis de “Ay Ot Lookout”, het is gerestaureerd door de mijn Company en geschonken aan de gemeente en voor bezichtiging opengesteld. Een van de vroegere eigenaars had alles wat hij had, ook het huis, verloren met gokken en zich daarna opgehangen in de kelder. Het is compleet ingericht in de originele stijl en op de bovenverdieping, waar het kantoor was zijn mooie luchtfoto’s van de verschillende mijnen. Er wordt aan gewerkt om ook dat weer in de oude staat terug te brengen. Na de rondleiding drinken we koffie op de veranda met een Engels stel dat gelijk met ons binnen kwam. Gezelling praten en dan is het ineens half een. We rijden naar de Towers Hill Lookout, langs de weg omhoog rijden we langs de vele bunkers die zijn overgebleven uit de tweede wereldoorlog en boven hebben we een mooi uitzicht over Charters Towers en de wijde vlakke omgeving. In de berg zelf is een seismografisch station aangebracht, een onderdeel van het wereldwijde netwerk van 120 stations, die de bewegingen van de aarde controleren. De waterreservoirs verzorgen sinds 1902 de drinkwatervoorziening van de stad en worden volgepompt vanuit de Burdekin Rivier. De heuvel had tussen 1872 en 1924 30 verticale mijnschachten en gangen en op de top een 55 mtr hoge schoorsteen die in 1942 gesloopt is omdat hij gebruikt werd als baken voor de vliegtuigen in de oorlog. We nemen snel een late lunch in de caravan en zijn om drie uur bij Chauntelle en Gavin. Als zij alles afgesloten hebben rijden we achter hun aan om hun Huis te gaan bekijken. Onderweg stoppen we nog bij de stuwdam van de Burdekin rivier en na het nemen van wat foto’s rijden we naar hun huis. Ze wonen in een leuk huis geheel midden in de Bush, hadden zij niet voor gereden was het niet makkelijk te vinden geweest. Na een leuke rondleiding rijden we terug en eten met ons zessen bij de RSL club en omdat het zo gezellig was besluiten we om nog maar een dag te blijven. Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina zaterdag 02 februari 2008 |