The Big Trip

April 1

 Woensdag 5 April 2006.

Eindelijk is de grote dag aangebroken dat wij na de voorbereidingen en de proefrit aan onze Big Trip kunnen beginnen.

Zo is de reis rond Australië hier bekend, en is een wens van veel Australiërs als zij eenmaal zijn toe getreden tot de “Grey Army”, zoals hier de pensioners genoemd worden die per caravan rondreizen.

Wij besluiten via de Oostkant naar het Noorden te rijden omdat wij ook nog bij Heleen langs gaan die op Raymond Island woont.

Ik heb beloofd nog even bij Joop en Jill langs te gaan voor wij vertrekken en ben daar om 12.20 uur van terug. De berichten zijn “regen en harde wind” en Ineke twijfelt of we vandaag wel moeten vertrekken, ze heeft wel al de rest van de spullen ingepakt.

Ik koppel de caravan aan en na een korte lunch zijn wij eindelijk om 13.30 uur gereed voor vertrek. We nemen afscheid van Frits en op dat moment gaan alle Hemelsluizen open, een geweldige hoosbui en harde wind en het ziet er niet naar uit dat het snel zal stoppen.

We blijven dapper en ik ren naar de auto en Ineke komt met een regencape en een paar forse zwemslagen naar de auto gezwommen en zo kunnen wij toch om 13.45 uur aan ons grote avontuur beginnen.

Langer wachten heeft toch geen zin, het is slecht weer in heel Victoria en hoe verder wij naar het Noorden gaan des te beter moet het weer worden.

We nemen de toeristische route richting Sale via Leongatha , waar wij de eerste nacht zullen blijven.

16.00 uur zijn wij in Leongatha en de camping Apex is snel gevonden, het stortregent nog steeds en onderweg hebben wij de beslagen ruiten met de verwarming en de airco schoon moeten houden.

We parkeren de caravan en laten de auto aangekoppeld omdat wij toch de volgende morgen weer verder gaan, alleen de stroomkabel sluiten wij aan en water gebruiken wij van onze tanken ( 2 x 90 ltr) geen probleem dus.

Het is koud, Ineke maakt koffie en ik doe de kachel/airco aan en de radio. Klik Schrik de aardlek klapt eruit. Alles uitgedaan en aardlek weer in, licht aan koffie aan kachel aan, tot zover niets aan de hand.

Nieuwe caravan, net z’n eerste servicebeurt gehad en tijdens  de proefrit de airco nog aangehad, (om te koelen) er kan eigenlijk niets mis gaan. Helaas de kachel word niet warm, van ellende maar uitgedaan, hij blaast alleen maar koude lucht en dat hebben wij al genoeg.

Ineke gaat koken dat helpt gelukkig een beetje.

Het boekje zegt dat je alles moet open houden als je het gasstel gebruikt, dus Ineke had een raam een beetje open gezet, weg warmte.

Gelukkig na lekker eten was er nog een beetje Famous Grouse om de boel van binnen op te warmen en toen met een zware depressie en een hekel aan Jayco, Page Bross (onze dealer) en Coleman  (kachel/airco) om 20.00 uur in bed gekropen om warm te worden.

 Donderdag 6 april 2006.

 Het regent nog steeds, gelukkig is de caravan nog aangekoppeld en hoeft alleen de stroomkabel maar afgesloten te worden.

Ik heb de auto al een beetje warm laten draaien en om 9.15 uur gaan wij weer op pad richting Bainsdale. Ondanks de regen is het een prachtige streek om door te rijden. Ineke belt met Jayco over de kachel en we krijgen een nummer van een dealer in Bainsdale waar wij, nadat Ineke heeft gebeld, tussen 1 en 2 uur terecht kunnen voor reparatie.

Wat een verschil met Page Bross, een elektricien komt en de baas zelf belt met Coleman, samen halen zij de kachel/airco van het plafond.

Het  blijkt dat Coleman het warmte element verkeerdom heeft gemonteerd.

Gelukkig geen ingrijpende reparatie. Hoera de kachel doet het weer en met leuke adviezen en een fles om de caravan te poetsen vertrekken wij weer naar Paynsville. 16.30 uur aankomst camping Allowah, vlakbij de haven.

Caravan afgekoppeld stroom,water en afvoer aangesloten en de kachel aan gedaan.

Laptop aan TV kastje aangesloten, helaas geen radio en geen TV ontvangst, maar wel lekker warm.

De volgende dagen bezoeken wij Heleen op het eiland en ik help een beetje met haar computer, zij is de geschiedenis van haar familie aan het opschrijven en de oude foto’s aan het inscannen.

Ineke mag haar naaimachine gebruiken om de keukengordijntjes van de caravan te vermaken omdat die, naar goed gebruik, niet naar haar zin waren.

Verder  verkennen wij de omgeving en ik probeer het dagboek een beetje bij te werken en een beetje regel te krijgen in het schrijven en foto’s maken.

 Maandag 10 april 2006.

 We vertrekken nu richting Cann River, een rit van ongeveer 150 km via de A1.en passeren dan eerst Lakes Entrance, hier is een smalle inlet naar een 400 km2 groot merengebied. De 90 mile beach

 Een rustige rit met halverwege een korte lunch.

De temperatuur is heerlijk dus we eten buiten op een rustpark.

Cann River is niet meer dan een grote kruising met een Tankstation anex Road house, een Hotel, een supermarktje en een Restaurant en zoals later blijkt ongeveer 470 inwoners.

De camping is aan de rivier die op dit moment niet meer is dan een klein stroompje water in het midden van een heel brede bedding.

Je kan zien dat als het regent het lelijk te keer kan gaan.

Het is een rustige camping, echt een tussenstopplaats zonder extra’s, we boeken twee nachten en kijken wel of wij langer blijven in verband met de Paasdagen het aanstaande weekend.

De twijfel over de TV antenne en het nieuwe TV kaartje voor de laptop zijn gelukkig weg, we krijgen nu twee zenders, het is meer dan niets en we krijgen eindelijk weer het nieuws en het weer.

 Dinsdag 11 april 2006.

 Een stralende dag, Ineke doet de was en ik lees de krant. We gaan vandaag zonder caravan naar Mallacoota, er wordt veel reclame voor gemaakt ook in de boekjes om met het Paasweekend naar Mallacoota te komen. Het is maar 70 km dus een leuk ritje voor een dagje weg.

Bij Genoa moeten we rechtsaf maar we willen even kijken of er een bank is. Niet dus, het is nog kleiner dan Cann River en we reden het voorbij zonder het te zien. Omdraaien dus maar weer, er was wel een (verlaten) camping met een brug uit 1928 over de Genoa River, nog  maar alleen voor voetgangers naar het Hotel. Dat was gelijk ook half Genoa, verder een Store en een paar huizen. We gaan rechtsaf naar Mallacoota, een smalle bochtige weg van ongeveer 20 km.

Bij Mallacoota komen twee rivieren samen en vormen een prachtige delta bij de zee waar je volop boot cruises kan maken over het meer en de rivieren. He is echt toegerust voor het toerisme. De campsites worden centraal geregeld en bij het rondrijden zien wij site nummers van over de 300, niet erg knus maar wel heel mooi om te zien maar geen reden om de caravan te verplaatsen.

Een rustig ritje terug, we kijken nog even bij een nieuwbouw huis waar we langs komen en dat er erg mooi  uitziet  en met een bezoekje aan Gipsy point  waar veel kangoeroes lopen op een stukje privé land en een prachtig uitzicht over de rivier maar ook een rookkolom van een bushfire. Later bleek gelukkig dat het een gecontroleerde brand was maar ik kan mij voorstellen dat als zo’n wolk richting je huis komt het toch heel angstig moet zijn. Terug in Cann River besluiten we nog maar 3 nachten bij te boeken, dat is geen probleem maar we moeten dan wel onze caravan verzetten

 Woensdag 12 april 2006.

Vandaag verzetten we de caravan verder naar achteren omdat de vaste plaatsen dit weekend bezet zijn, we worden al echte kampeerders dus het is een fluitje van een cent. Na de boodschappen en de lunch gaan we naar de Tamboon inlet om te vissen.

Een mooie rit van 27 km waarvan de laatste 8 km dirtroad. Veel bochten, stijl omhoog en omlaag en zeer smal. Bij de rivier aangekomen is er een steiger, een bootramp en een prachtig uitzicht. Er springen veel vissen (ook grote) soms bijna over mijn hengel maar aan de lijn nog niet een stootje. We besluiten om half 5 terug naar huis te gaan, het menu is Pasta (zonder vis).

 Donderdag 13 april 2006.

In plaats van te gaan vissen maken we vandaag een Bushwalk van 3 km die begint aan het eind van de camping, volgens het bord 1 uur in slow walk, wij doen er ruim 1 ½ uur over (oude van dagen). Een heel mooie wandeling, je hebt echt het idee dat je midden in de rimboe zit.

Verder een rustige dag.

 Vrijdag 14 april 2006.

De zon schijnt, een mooi begin van de dag. Al vroeg een sms van Rachelle en een telefoontje van Harry (zilver) voor mijn verjaardag. Later blijkt dat de sms van Peter soms doorkomen en die van ons naar NL helemaal niet. Voor mijn verjaardag wou Ineke een taart baken, maar bij nader inzien maar niet gedaan, want het enige pakje cakemeel in de winkel in Cann River was van 2004, zo het werd een bevroren cheesecake van Sara lee, (zonder kaarsjes)  volgend jaar beter.

Wij bezuinigen op alles dus Ineke knipt mijn haar en ik help de “buren” met de CB radio. Zij hebben ook een AM radio net als wij maar zij kunnen elkaar niet verstaan en wij helemaal niemand, dus ik verkoop mijn antenne aan hun, zij blij en wij gaan sparen voor een UHF radio, die schijnt nu door iedereen te worden gebruikt.

Geheel onverwacht komen Marianne en Tony de camping oprijden, zij zijn onderweg naar Snowy River. Ik krijg nog telefoon van Anne, Paul en Rachelle voor mijn verjaardag, wij hebben geen internet dus ik kan de email niet nakijken maar dat komt de komende dagen nog wel.

We gaan met z’n vieren gezellig eten in het Hotel aan de andere kant van de rivier, heerlijk en eigenlijk zoals het hoort, Grote porties en kleine prijzen.

Na afloop nog een spel bij Marianne op de laptop gezet, ik hoop dat Tony morgen nog met mij wil praten want het is nogal een verslavend spelletje.

 Zaterdag 15 april 2006.

Marianne en Tony vertrekken (Tony praat nog steeds tegen mij) en na weer iets aan de kastdeur te hebben veranderd en het er naar uitziet dat het de rest van de dag blijft regenen, begin ik eindelijk eens om de aantekeningen om te zetten in tekst in de computer en zodoende een begin te maken met onze website.

 Zondag 16 april 2006.

Eerste paasdag, we zijn vroeg op, we verwachten nog meer regen dus we ruimen alles op en vertrekken om half negen richting Eden in NSW.

Het is een ritje van maar 115 km en als we de grens van Victoria en NSW naderen klaart het weer steeds meer op.

Het is een mooie rustige rit, bijna nog geen verkeer op deze vroege eerste paasdag en rond 11.30 uur komen wij bij Eden.

Een oude walvisvaartplaats en nu met een eigen vissersvloot bekent om de kreeftenvisserij.

Het is even zoeken, er zijn genoeg campings, naar een camping aan het water.

Het wordt Eden Tourist Park , een camping gelegen aan een doodlopende weg aan Lake Curalo met aan de andere kant van de weg de Zee.

Een mooie staanplaats met een betonplaat als terras voor de caravan.

Er is de volgende dagen nog genoeg te zien.

Peter gebeld en het blijkt dat hij en wij geen sms meer moeten versturen, die van hem komen soms en die van ons helemaal niet aan, zonde van het geld. De eieren gekookt en ’s avonds heerlijk gegeten, toch nog een beetje Pasen.

 Klik hier voor de foto's voor dit deel

Index    Inleiding      Vergelijk

Update van deze pagina zaterdag 02 februari 2008