The Big Trip

April 2

 Maandag 17 april  tot en met 19 april 2006.

Maandag: rustdag en een praatje gemaakt met de buren. Zij komen van Patterson lake, dat is naast Carrum. Zij gaan morgen naar huis en zij vragen ons om 's avonds gezellig bij de BBQ te komen helpen het vlees op temaken. Geen probleem mee en het was heel veel en heel gezellig.

Dinsdag: de haven bekeken, een mooi gezicht zo diep tussen twee heuvels (voor Hollandse begrippen Bergen) gelegen. Stijl omlaag en aan de andere kant weer stijl omhoog, naar beneden moet ik de auto in z’n 2 nog bijremmen.

Woensdag: Rachelle is jarig, ik stuur geen sms, ik was in de war met NL, sms naar NZ gaat wel. Volgend jaar beter.

We brengen een bezoek aan het Whale Museum, prachtig om te zien, maar de mensen hebben toen wel hard moeten werken, en gevaarlijk met z’n allen in een roeibootje van 8 meter.

Snel terug met zoveel informatie naar de caravan, visspullen gepakt en naar het strand om ook een walvis te vangen. Niets dus, nog geen schub. Ik denk dat ik mijn vistechnieken zal moeten aanpassen als wij van mijn vangsten willen gaan leven.

Gelukkig hebben wij een vriezer  en Safeway (supermarkt).

 Donderdag 20 april 2006.

Na het ontbijt, stoel in de zon en de krant gelezen. Het lijkt of ze duidelijker schrijven en duidelijker spreken op de radio en TV, het kan ook zijn dat mijn Engels beter wordt.

Tot 13.00 uur aan de website gewerkt en 13.45 uur vertrokken voor een toeristische rit.

Ter hoogte van Boyd Town gaan we rechtsaf richting Towamba. We rijden door South East Forest National Park, een prachtige rit op een onverharde weg, stijl omhoog en omlaag en vol bochten. Eindelijk kwamen wij na ongeveer 1 ½ uur rijden in het dal van Towamba. Onnatuurlijk mooi als je na anderhalf uur bush in zo’n prachtig dal aankomt. Er is voor ons , buiten een openbaar toilet, niet veel te beleven maar het uitzicht is overweldigend.

We hadden op de heenweg een zijweg met een bordje KIA gezien. We besluiten die te nemen om niet de zelfde weg terug te rijden.

Volgens de kaart zijn hier iets minder bochten, (niet volgens ons gevoel). Het is wel veel smaller en na de vele steile afdalingen  zijn de bochten vaak haaks zonder uitzicht.  We rijden nu door Mount Imlay National Park en ook hier is het uitzicht prachtig.

We zijn rond 5 uur terug in Eden van een mooie rit waar wij gemiddeld niet harder hebben kunnen rijden dan +/- 20 km per uur maar wel een hele ervaring rijker.

 Vrijdag 21 april 2006.

Het plan was om naar Boyd Town te gaan, maar het is koud en er staat veel wind. Voor de zekerheid heb ik 2 tuien aan de luifel gezet. De stoelen waaien om dus de tafel op z’n kop en de stoelen erop.

Er zijn weer nieuwe mensen en een stel probeert een zeil te spannen om er een tent onder te zetten. Een manier die ik nog nooit gezien had maar volgens Ineke vaker te zien in de Aziatische landen. Ik ga helpen omdat ik denk dat het kleine vrouwtje anders met zeil de lucht in gaat. Onze nieuwe buurman komt ook helpen en even later Ineke ook en met ons vijven krijgen we het zeil eindelijk gespannen.

Met hulp van onze nieuwe buurman rollen we onze luifel toch maar in. Er wordt met deze windvlagen wel heel erg aan de caravan getrokken. De man van de tent komt later een heerlijke fles rode wijn brengen voor de hulp. Was niet nodig maar wel heel aardig en lekker.

 Zaterdag 22 April 2006.

Vandaag naar Boyd Town, een mooie rit en als we foto’s gaan maken blijken de batterijen leeg, Vergeten op te laden. We gaan eerst naar Boyd Town, niet te vinden, wel een hotel  en nieuwe wegen waar huizen gebouwd gaan worden. Later lezen wij dat het zo heet maar vroeger door geldgebrek van Benjamin Boyd nooit gebouwd is.

We besluiten niet terug te gaan voor batterijen maar ze onderweg te kopen. Bij Kia is een service station waar we een heerlijke sandwich en koffie nemen en gelijk batterijen kopen.

Een bezoek aan Boyd Tower, gebouwd door Benjamin Boyd als vuurtoren, maar omdat hij daar geen toestemming voor kreeg, gebruikt als uitkijktoren voor de walvisvangst, wat hem een voorsprong gaf op de andere bedrijven die vanaf de kant moesten kijken of er walvissen in de buurt waren. Op de terugweg ook een bezoek gebracht aan het walvisstation van Davidson waar wij een rondleiding krijgen van Neville, zijn oma heeft daar gewoond dus is er als kind veel geweest en kan er dus uit eigen ervaring over vertellen.

Daar ook een paar foto’s genomen en toen waren de batterijen alweer leeg. Op de verpakking gezocht naar een uiterste verkoop datum, Niets. Ik denk dat ze er nog lagen uit de tijd dat die datums nog niet verplicht waren.

Een prachtige dag en we hebben gelukkig wel foto’s kunnen maken.

Terug in Eden halen we bij de FPA camping een nieuwe prepay-card  voor wireless Internet en halen gelijk daar voor de deur onze email op.

Omdat het ’s nachts erg koud is, er is sneeuw gevallen in de bergen, besluiten wij om in plaats van morgenochtend de website te uploaden voor de deur van het FPA park, om maar gelijk door te rijden naar Wallaga Lake, als we verder Noord komen is het warmer en de FPA camping daar heeft  volgens het boekje Hot spot wireless internet en het is maar 150 km verderop.

We hebben nog steeds die dagkaart voor een hele dag internet, en omdat je die niet kan afmelden maar alleen op die ene dag kan gebruiken, is het fijn als je dan op een FPA camping staat en er dan ook een hele dag gebruik van kunt maken.

Dat is ook beter want ik krijg al afkick verschijnselen en droom ’s nachts al bijna van snel internet. (nu merk je gelijk weer hoe verwend wij zijn in NL met internet).

Dus toch alvast ’s avonds de website zover mogelijk in orde gemaakt en een paar e-mail geschreven.

We gaan als afsluiting van de week in Eden uit eten in de Country-Club. Een heerlijke maaltijd en een fles wijn voor bij elkaar $50,-- . Voor die prijs  is het nog eens leuk om uit eten te gaan ;-)

 Zondag 23 april 2006.

Het is een prachtige rit door de bergen naar Wallaga Lake. We stoppen halverwege in Bega voor een bezoek aan de beroemde kaasfabriek.

Er is veel antiek uit de begin jaren op de compleet ingerichte bovenverdieping van het gebouwtje dat dienst doet als lunchroom en winkel, de  fabriek was open maar draaide niet omdat het zondag was. Ineke probeerde de extra lange koe met drie uiers te melken maar dat was vanwege haar zere knie geen succes, ze kon niet ver genoeg bukken.

Leuk om te zien en we kopen als afsluiting een paar blokken heerlijke kaas.

We nemen de iets langere weg via de A1 om niet te lang met de caravan over de erg smalle weggetjes te hoeven rijden. Het is net of je naar een eiland gaat als we over een smalle houten brug rijden naar Wallaga Lake. we maken net over de brug een sanitaire stop voor de chauffeur en zien daar bij de picknick tafels een originele Australische  BBQ compleet met aanmaakhout

Aangekomen bij camping boeken we maar gelijk drie nachten om rustig de omgeving te verkennen en een hele dag te kunnen internetten.

NIET DUS !!!

Het DSL internet blijkt nog niet te zijn aangesloten.

We hebben al betaald en weten in de buurt zo snel geen andere camping waar ze wel internet hebben, dus we zoeken toch maar een plaatsje op, later blijkt dat er ook plaatsen zijn met kabel tv aansluiting, maar dat hadden ze ons voor de zekerheid maar niet verteld.

De camping is buiten de vaste staanplaatsen bijna leeg, dat is niet zo vreemd want bij nadere inspectie valt de camping, ondanks de prachtige omgeving en het mooie uitzicht over het meer, zwaar tegen.

De advertentie in het FPA boekje is geweldig maar van leiding is hier niet veel te merken.

De winkel is een ramp en de etenswaren die er liggen durf ik niet te gebruiken en verder zijn sommige artikelen zo onder het stof dat ze haast niet herkenbaar zijn.

De “Gameroom” is niet meer dan een uithangbord, binnen is het meer een opslagplaats voor afgedankte rommel.

De slagbomen maken zulke rare bewegingen dat je, iedere keer als je er door rijd, bang bent dat de boom op de auto terecht komt.

De wasplaats voor boten en auto’s is als je de mooie borden volgt niet meer dan een opslagplaats voor takken en tuinafval met aan de zijkant een pijp die schuin uit de grond komt met een half stuk gesloopte kraan waar geen water uit kan komen en  waar je met moeite je auto kunt draaien zonder beschadigingen.

Al met al een goede les en eigenlijk het eerste minpuntje op onze reis, voortaan toch maar even op een camping rondkijken alvorens te in te schrijven, al  verwacht je dat niet als je het boekje van FPA Parks doorleest omdat hun parken minimaal drie sterren moeten hebben om in aanmerking te komen voor FPA park.

Niets aan te doen, we hebben voor drie nachten betaald en de prijs was genoeg voor een mooie camping, dus naar goed Hollands gebruik blijf je en maak er het beste van.

Het voordeel is wel dat het is ’s nachts net is of we helemaal alleen in de bush staan.

Aarde donker en heerlijk stil.

 Maandag 24 april 2006.

Het is bewolkt en koud, ik had willen gaan vissen maar ik wacht wel tot de volgende camping.

Bij het douchen krijg ik in het begin een beetje warm water maar het wordt steeds kouder, dus snel afspoelen voor het bevriezen begint. Later blijkt dat je de kraan ver moet open draaien en lang wachten dan komt eindelijk het hete water. Klinkt niet erg  in de geest van water bezuiniging. Gewoon een extra minpunt voor deze camping.

We gaan naar Bermegui, een leuk klein dorpje met een prachtig aangelegd zeebad. De betonnen trap die langs de rotsen naar beneden gaat is in 1939 geschonken door iemand met geld genoeg en een goed hart. Het dorpje is gelegen aan weerszijden van een beschermde inlet, met een eigen vissers vloot en doet gelijk ook dienst als haven voor Big-game visserij expedities.

We lunchen op de camping en gaan naar Narooma.

De vriendelijke vrouw op een veel mooiere camping "Regatta Point Holiday Park" nog geen kilometer terug, maar helaas ook zonder internet, had voor ons gebeld en uitgevonden dat de camping "Island View" in Narooma internet  heeft en wij dat kunnen gebruiken ook als wij er nog niet staan.

Het is een camping van de Big4 keten, de eerste indruk is goed, het ziet er allemaal verzorgd uit, met een fijne en behulpzame receptie.

We nemen een uur internet en het blijkt een fijne verbinding. Er staan 4 computers en er is een kamertje waar je met je laptop kunt gaan zitten met een netwerkkabel die je maar hoeft aan te sluiten en je hebt verbinding. Er was genoeg te doen dus nog maar een uur internet erbij, zo raak ik een beetje van het trillen af. ;-)

We boeken gelijk voor woensdag.

Dinsdag 25 april 2006.

Anzac day, jaarlijks worden op deze dag de oorlogsslachtoffers en oorlogsveteranen herdacht, het is een officiële vrije dag.

We maken een kleine rondrit  langs de Camel Rock en naar Umbarra, een aboriginal cultural centre. Erg mooi en met veel foto’s, boemerangs en houtsnijwerk. Via het bos loop ik langs een smal bospaadje naar een prachtige “Lookout” over het meer met op de achtergrond de houten brug.

Terug op de camping besluiten we de auto en de caravan op onze staanplaats te wassen, het is alleen water dus dat kan geen kwaad en is goed voor het gras,

We besluiten niet meer op deze camping te komen en er zeker geen reclame voor te maken, Het is een prachtige plek maar er is totaal geen leiding. Mensen vertelden dat er onenigheid is tussen de eigenaar en de mensen die het nu huren. Dat is goed te merken. Zeker geen aanrader voor collega kampeerders. Dan kan je beter vanuit Narooma een kilometer eerder stoppen bij "Regatta Point Holiday Park", aan hetzelfde meer, daar hadden wij achteraf liever gestaan.

 Woensdag 26 april 2006.

Misschien omdat we vandaag vertrekken, maar het is een prachtige ochtend en omdat het maar een kort ritje is naar Narooma doen we rustig aan en vertrekken pas rond 10.30 uur. De aankomst bij camping "Island View" is rustig, een dag en nacht verschil met Wallaga Lake, en voor de zelfde prijs.

Een mooi zwembad (te koud voor ons) overal BBQ en grote toiletgroepen met daarbinnen ook 7 kleine badkamertjes met toilet en douche en zelfs een met een ligbad.

Na Wallaga Lake een hele verademing.

Het is nog schoolvakantie dus er zijn nog genoeg gasten, veel met kinderen.

Er moet altijd wel iets mis zijn, Ineke had gevraagd om een zonnige plaats en we kregen dus nr. 44. Het blijkt een plaats waar de meeste bomen en schaduw van de hele camping staan dus wij  besluiten plaats nr. 45 te nemen in plaats van 44 en dan blijkt dat onze waterslang te kort is.

Er moeten weer boodschappen gedaan worden dus we gaan naar Narooma. Ineke doet een paar kaarten en een pakje op de post en we halen 5m extra speciale waterslang. We hebben nu dus 3 mogelijkheden 5, 10 en 15 m. Moet in het vervolg dus altijd passen.

 Donderdag 27 april 2006.

Het water is hier lekker dus ik vul onze tanken weer helemaal. We hadden veel gebruikt in wallaga Lake, daar hadden wij de slang maar afgekoppeld omdat daar het water vies smaakte en zelfs vies rook.

Ik heb de website weer een beetje bijgewerkt en weer een heleboel email beantwoord.

Excuus voor de mensen die geen bericht hebben gehad laat het anders even weten via onze website.

Ik neem een uur internet en begin met uploaden van onze website. Na nog iets veranderd te hebben ga ik de site controleren, na 3 foto’s werkt hij niet meer

GEEN internet meer, dus ik kan weer geen email verzenden en geen adressen opzoeken.

Ik ga er al een beetje aan wennen:  “No worries Mate, we’ll try and fix it” en met een vriendelijk “No problem” ga ik maar weer (met een glimlach) naar de caravan.

Na twee keer vergeefs naar boven lopen om te vragen of er al weer internet is, bellen ze zelf aan het eind van de middag dat het weer in orde is.

Er is niemand die kijkt of je na een uur stopt, en omdat ik nog een half uur te goed heb blijf ik, naar goed (onhebbelijke) Hollandse gewoonte, iets langer dan een uur zitten, voor de moeite.

De site is nu gelukkig bijgewerkt en de email verzonden. Een paar adressen moeten nog veranderd worden, dat is voor de volgende sessie. We blijven toch op deze camping tot het grondzeil is aangekomen dat ze vanuit Melbourne zullen opsturen.

 Vrijdag 28 april 2006.

Het pakje is nog niet gekomen dus blijven we zeker tot na het weekeind hier. De website is leuk om te doen maar kost wel veel tijd. Ik ga dus maar weer verder met inhalen van het typewerk en zal het in het vervolg wat beter bij houden. Ineke gaat voor een strandwandeling, ze noemen het hier “surf beaches”  dat klopt wel, prachtige golven die ‘s nachts geluid geven als een rijksweg met veel verkeer.

Een beetje boodschappen doen en de dag is weer om. Het is of de tijd steeds sneller gaat.

 Zaterdag 29 april 2006.

Het is somber en het regent. Er zijn al veel mensen aan het inpakken, de schoolvakanties zijn weer voorbij en met slecht weer heeft het met kinderen weinig zin om voor die ene dag nog te blijven.

Ik ben de laatste foto’s aan het uitzoeken zodat ik de website weer een beetje kan bijwerken. De verbinding is niet erg snel en een beetje tijd pikken gaat steeds makkelijker. Je moet vooruit betalen bij de receptie en daarna naar een ander gebouwtje met een recreatie zaaltje met TV en 4 computers, waar je een wachtwoord voor krijgt, en een apart kamertje waar je kunt zitten met je laptop en een internet aansluiting. Daarna kijkt niemand meer naar je en die aansluiting sluiten ze ook niet af. Dus blijf ik ook nu weer een half uurtje langer zitten.

Gelukkig alles op tijd af gekregen, we eten vlees van de BBQ en Ineke wil liever niet in het donker daar heen lopen. We gaan samen, in het donker,  het vlees (voor 8 personen) klaar maken en eten het meeste ook op. De rest in de koelkast voor morgen als lunch.

Het is heerlijk rustig nu er zoveel kinderen weg zijn. Een toast op de Koningin en we gaan naar bed.

 Zondag 30 april 2006.

Het regent nog of weer. Voor de bevolking hier is het het perfect, ze kunnen wel een beetje water gebruiken, wij gingen eigenlijk voor mooi weer. Als we maar richting het noorden blijven rijden moeten we vanzelf bij beter weer komen.

Ik ga na het douchen en ontbijten maar alvast weer foto’s uitzoeken. Zo’n digitale camera is een zegen maar je blijft knippen, en weggooien blijft zonde. Uitkijken dus dat er niet te veel foto’s van hetzelfde inkomen. Het is moeilijk om met foto’s het gevoel weer te geven dat je krijgt bij zulke mooie vergezichten en voor de mensen die er niet bij waren is het al snel eentonig.

We lunchen vroeg 12.15 u , het weer is opgeklaard en we gaan toch even een rondrit maken. We nemen net voor Narooma de scenic route Nr. 4. Een prachtige rit van bijna 30 km, het grootste gedeelte over onverharde wegen dwars door de heuvels en het regenwoud. We komen zo ook langs een overblijfsel van een oude overslag plaats voor schepen. Er staat wel een verlaten auto met de deuren open, kleding er in en een tas achterop. Op het ponton staan drie hengels een bak met aas maar van een hengelaar geen spoor. Blijkbaar hebben ze hier iets minder last van dieven.

Het is iedere keer weer moeilijk om je ogen op de weg te houden op zulke mooie trips.

We hebben vandaag maar weer twee nachten bij geboekt, en hopen dat het pakje er morgen is dan kunnen we de email ophalen, de website is nu gelukkig helemaal bij, en vertrekken naar de volgende halte.

Klik hier voor de foto's voor dit deel

Index    Inleiding      Vergelijk

Update van deze pagina zaterdag 02 februari 2008