|
The Big Trip Juli 1 Toen ik begon met het typen van de tekst van juli 1 zag ik dat wij het jaar langer probeerde te maken door juni 31 dagen te geven terwijl het al sinds lang maar 30 dagen heeft. Ik had het gelukkig in het boek wel goed opgeschreven. Ook de foto's van de rit naar Mandorah waren er niet bij omdat die onder juli stonden maar staan nu wel bij juli 1.Ondanks dat wij het samen hadden nagelezen was het ons niet opgevallen dat die fout er ingeslopen was. Als dit op de website staat is het al veranderd en hoeft niemand bang te zijn dat hij of zij dit jaar een dag langer moet werken. ;-) Zondag 1 juli 2007 We wilden eigenlijk vandaag naar Darwin maar het is N.T. day vandaag en dan mag er vuurwerk afgestoken worden, het zal wel druk zijn in Darwin en we zijn “gelukkig” allebei niet zo gek op vuurwerk. We gaan dan maar naar Mandorah dat is ongeveer 70 km van Tumbling Waters, het ligt aan het eind van de Cox Peninsula Road, precies aan de overkant van Darwin. Het eind van de weg komt uit bij een jetty waar de veerboot aankomt die de verbinding onderhoud met Darwin. Het is laag water en de rotsen van de waterkant zien er prachtig uit met de vele rood en gele kleuren. De skyline van Darwin is mooi om te zien met de strak blauwe hemel en het diepblauwe water. We kijken even naar de prachtige kleuren en de vissers op de jetty. Het water is zo helder dat je zelfs aan het einde van de steiger de bodem kan zien. We rijden iets terug om het weggetje te nemen naar het Mandorah Beach Hotel. Ik vind Hotel wel een groot woord maar het enorme overdekte terras ziet er heel gezellig uit. Er staat een zanger met complete aperatuur die verassend goed staat te spelen en te zingen. We nemen een lekkere lunch en genieten van de muziek en het uitzicht. Op de terug weg stoppen we nog bij een grote termietenheuvel, er staan er veel en deze lijkt wel vijf meter hoog en knap gemaakt als je ziet hoe klein die beestjes zijn. Een heerlijke dag. Maandag 2 juli 2007 De update is klaar en we gaan nu toch maar naar Darwin om een internet verbinding te zoeken. Het is ongeveer 65 km en de verbinding is een ruime vierbaansweg. We komen langs de verschillende subburbs waar grote shoppingcentra zijn en de afslag naar het vliegveld. We blijven doorrijden tot in het City Centre, het lijkt of parkeren hier moeilijk en duur is maar we staan voor de enorme gebouwen van het gerechtshof en de State Library en voor $3,-- mag je hier de hele dag blijven staan. Dat is als Nederlander die Rotterdam gewent is wel even lachen. Ineke gaat de winkelstraat in en ik ga naar de Library. Tas controle en de laptop gaat net als op het vliegveld door de scanner en ik loop nadat de inhoud van mijn zakken in een schaaltje door de scanner gaan door de scannerpoort. Het gebouw is prachtig en groot, ook de Library met de vele computers. Er is een speciale tafel met stroomaansluitingen waar je met je laptop verbinding kunt maken met wireless internet. Er zijn veel mensen en verschillende zitten online te chatten wat de snelheid niet echt ten goede komt. Het duurt tot drie uur voor ik alles klaar heb, verschillende keren is de verbinding verbroken omdat het signaal te zwak werd maar het is allemaal gratis dus maar niet zeuren. We drinken nog even snel koffie en we rijden alvast terug voor de ergste drukte gaat beginnen. We hebben nog een bon voor $0,20 korting per liter op de brandstof van Woolworths en bij Coolalinga tanken we de auto vol en met een paar boodschappen rijden we terug naar het caravanpark. Onderweg zien we nog een enorme rookwolk van een volgens ons uit de hand gelopen backburning maar verder gaat alles goed en is de dag weer om. Dinsdag 3 juli 2007 In het park staan overal sprinklers die op verschillende plaatsen kunnen worden aangezet. Voor onze caravan staat er ook een en de auto staat (erg vuil) ernaast. Het is heerlijk weer en ik ben aan tafel met mijn boek en de computer bezig, ineens gaan de sprinklers aan en omdat ze op helemaal ronddraaien staan spuit hij door het openstaande naar binnen. Het schrift nat en de computer ook, ik draai snel het raam dicht en Darren (de eigenaar) komt aanrennen om de sprinkler goed te zetten en roept sorry. De computer is OK maar het schrift is nat en om de inkt niet te laten doorlopen leg ik het voor het raam om te drogen. Het is boorwater en volgens Darrens schoonvader heeft het water van de sprinklers veel ijzer en had bij zijn auto allemaal rode vlekken achtergelaten en kan ik onze auto beter even afspuiten met gewoon water. Ik ga maar gelijk alles doen, ik krijg van Ray een lange trap en Ineke maakt een grote emmer sop. Ik doe de hele caravan, ook op het dak en ook de auto. Als ik eindelijk klaar ben is het weer happy hour en tijd voor een neut en rust. Woensdag 4 juli 2007 Gisteren zijn Trevor en Nola en haar kleindochter Ami gekomen, Nola is een nicht van Edna en zij blijven met hun caravan een paar dagen op het park staan. Trevor, Ray en ik gaan met ons drieën vissen. Het is om 9 uur hoog water dus rijden we om kwart voor zeven weg. Er is nog niemand bij de rivier en genoeg keus waar we willen gaan zitten. Ray trekt een overall aan omdat er weer sandflies zijn. Ik heb een lange broek aan en mijn sokken over de pijpen, een overhemd met lange mouwen en voor de zekerheid het hemd in mijn broek gedaan. Het was een heerlijke ochtend en we brengen zeven mooie vissen mee naar huis. Alle voorzorgsmaatregelen hebben mij niet geholpen, naast de oude vlekken en bulten heb ik een heleboel rode vlekjes erbij gekregen. In mijn nek op mijn armen, benen en zelfs op mijn rug en ‘s avonds zit ik helemaal vol met bulten die verschrikkelijk jeuken en als je er aankomt, wordt het nog erger. Het kan het plezier van het vissen niet vergallen maar jeuk is erger als pijn dus de hele avond en nacht met handdoeken uit de vriezer en zalf in de weer geweest L Donderdag 5 juli 2007 Het is een prachtige dag, 30 graden, (en dat in hartje winter) een nadeel is wel dat de bulten in de warmte erger gaan jeuken. Binnen blijven en de airco aan, dan is het uit te houden. Ray en Trevor vragen of ik ’s middags mee ga vissen, geintje zeker, nee ik blijf even bij het water vandaan tot de bulten en de jeuk weer iets minder zijn geworden. Als Ray en Trevor om zes uur terug komen hebben ze een paar mooie vissen en een enorme mudcrab gevangen. De crab is echt een monster met enorme scharen, probleem is wel dat geen van ons drie een pan heeft die groot genoeg is. Ze hebben er een van Darren geleend. Ik had er graag bij geweest toen ze gevangen werden maar de sandflies hebben me echt tegen gehouden. Vrijdag 6 juli 2007 Inkopen moet je hier wel een beetje plannen, het winkelcentrum is 45 km rijden. Ineke en Edna gaan vandaag samen boodschappen doen en ik ga de website afmaken. Ik ga voor ik ga beginnen nog even een blokje fietsen. Als ik terug ben stop ik bij de caravan van Trevor en Nola voor een praatje. Ze zijn ook naar Uluru en Cooberpedy geweest maar waren de foto’s kwijt. Iemand had hun geholpen om de camera leeg te maken in de computer en nu waren ze de foto’s kwijt. Nola brengt haar computer bij mij en ik zoek de foto’s op de computer en zet ze op CD. Als Ineke en Edna terugkomen ben ik er net mee klaar, onze website moet maar weer wachten tot morgen. Zaterdag 7 juli 2007 Niet veel gedaan vandaag. Ray en Trevor gaan vissen in de Billebong, ik ga zonder hengel mee en heb heerlijk zitten genieten van de natuur en gekeken hoe zijn niets hebben gevangen. Omdat Trevor en Nola dinsdag weer weggaan, gaan we met z’n allen eten in de Bistro van de Litchfield Pub. Althans dat dachten wij, Ray verteld dat er in de achterkamer Pokie machines staan en dat terwijl iedereen dacht dat er alleen Keno was. Voordat we ons eerste drankje op hebben zit Edna al aan de gokkast, en zitten we dus met 6 in plaats van met 7 aan tafel. Iedereen besteld wat te eten alleen Ray wacht keurig tot Edna terug is. We hebben ons eerste drankje op als Edna even terug komt om wat drinken te halen en gaat ook aan het buffet eten bestellen. Ik zeg tegen Ray (om te voeren) dat het zijn eigen schuld is, had hij maar niet moeten zeggen dat er Pokies zijn. We zitten nog even te praten als Ray vraagt wat Edna voor hem te eten heeft besteld, tot grote hilariteit van iedereen zegt zij dat ze alleen voor zichzelf heeft besteld omdat ze dacht dat Ray al besteld had. Gelukkig eet Edna extra langzaam zodat Ray, als zijn eten er eindelijk is, niet alleen zit te eten. .Ray heeft zijn laatste hap net binnen als Edna al weer aan de gokkast zit. Trevor en Nola gaan na nog een drankje terug omdat Ami naar bed moet. Ineke en ik blijven Ray nog even gezelschap houden maar na een half uurtje houden wij het ook voor gezien. Ray zegt dat het geen probleem is en ik wrijf voor de zekerheid nog even in dat hij beter zijn mond had kunnen houden over de gokkasten. We horen hen als wij de koffie allang op hebben met de auto thuiskomen. Het is een klein beetje te begrijpen van Edna, ze blijven nog een week en gaan dan weer verder naar Western Australia en daar zijn (gelukkig) geen gokkasten. Zij wonen in Western Australia en ze zal het dan weer een hele tijd zonder gokkasten moeten doen. Ze voelde zich wel schuldig en maakte de andere dag excuses aan iedereen. Zondag 15 juli 2007 De afgelopen week is erg rustig geweest. Ineke en Edna zijn een dag wezen shoppen en Ray en ik zijn nog een laatste keer wezen vissen. Ray had een mooie Queenfish gevangen en ik een paar honderd sandflies..Ik had een patch opgedaan een lage broek met de pijpen in mijn sokken en een overhemd met lange mouwen. Jeuk, Jeuk en nog eens jeuk, om gek van te worden. Ik blijf voorlopig even bij de rivier vandaan. Verder lezen en genieten van het mooie weer. Het is hartje winter, al praten ze hier van het droge of het natte seizoen, en het is al dagen 30 graden een mens zou er lui van kunnen worden. Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina donderdag 06 september 2007 |