|
The Big Trip Juli 2 Maandag 16 juli 2007 Het is tien uur en Ray en Edna gaan vertrekken richting Western Australia. We hebben vanaf 20 mei met z’n vieren opgetrokken en dat was heel gezellig maar na zes weken is het ook wel weer leuk om gewoon samen te zijn. Ik rij even naar de pub voor de krant en een brood en kijk voor de zekerheid de update nog even na op eventuele fouten al zal ik er wel weer een paar gemist hebben. En voor je er erg in hebt begint het alweer donker te worden. Ik verbaas me steeds weer dat je hier geen schemering hebt, binnen tien minuten is het donker. Omdat de maan pas laat opkomt is het zo donker dat je de auto niet kunt zien als je buiten komt al staat hij naast de caravan. Het maakt wel dat het lijkt of je de sterren kunt aanraken, prachtig zoveel als je er kunt zien als het echt compleet donker is. Dinsdag 17 juli 2007 We gaan vandaag naar Casuarina en op de weg er naartoe verkennen we gelijk de route naar de airport. Ineke gaat 31 juli 'smorgens om half drie naar Melbourne en dan is het fijn als je weet waar je moet zijn en niet in het donker hoeft te zoeken. Casuarina is een enorm shoppingcentre en als ik Ineke daar heb afgezet rij ik door naar de Library in Darwin voor een update van onze website. Het is niet erg moeilijk om daar te parkeren al moet je wel betalen. Ik moet nu aan de andere kant van de weg staan omdat waar ik de vorige keer stond alle parkeervakken bezet zijn. De eerste keer was het $3,-- voor de hele dag, dat was nu verhoogd tot $3,60 en voor de kant waar ik nu sta moet ik $1,20 per uur betalen met een maximum van 3 uur. Dat is dus $3,60 en omdat het apparaat niet wisselt en ik niet kan passen ben ik $4,-- kwijt. Ze leren hier dus lekker snel ;-( Wireless internet is in de Library gratis, de 20 gewone computers zijn allemaal bezet en de tafel waar de laptops kunnen zitten (10) is helemaal vol. Er is gelukkig nog een tafel waar zes mensen met hun laptop kunnen zitten. Ik mag daar gaan zitten en binnen een half uur zijn ook die plaatsen allemaal bezet. Het is aan de snelheid ook te merken, het duurt 1 tot 1½ minuut om een foto van 80 kb te uploaden. De malbox heeft 310 berichten en er zijn er maar 28 goed, de rest is allemaal “gokken, pillen en software” Het is soms om moedeloos van te worden. Het kost mij driekwartier om de rommel op te ruimen en de rest van mijn parkeertijd om de website te uploaden. Drie uur voor dat kleine beetje werk maar gelukkig is het weer gebeurd. Ik haal Ineke op bij het winkelcentrum en onderweg stoppen we nog in Palmerston bij Bunnings om verlengkabels, nieuwe waslijnen en een waterslang voor Darren op te halen en we zijn om half zes weer terug bij de caravan. Woensdag 18 juli 2007 De waslijnen staan vlak achter onze caravan en de meeste lijnen zijn gebroken door de scherpe randen in de palen. Ik maak pijpjes in de gaten zodat de nieuwe lijnen niet meer doorschuren op de randen. Een klus voor bijna de hele dag. ‘s-middags ziet Ineke en een paar andere mensen een grote slang van zeker 1 meter over het pad gaan. Het was een jonge python, volgens Sandra leuk en ongevaarlijk en voor wij een foto kunnen maken verdwijnt hij snel onder het gras en palmbladeren. Donderdag 19 juli 2007 De waslijnen zijn iets opgerekt en ik span ze weer opnieuw op. Het is ook weer tijd om de voorkant van de caravan opnieuw schoon te maken en omdat ik nu toch de slang te voorschijn heb gehaald was ik ook maar gelijk de auto. Je ziet het haast niet maar binnen een paar dagen zit alles weer onder het rode stof. Ik pak de papieren voor mijn visum er maar weer eens bij en schrijf weer een stukje en probeer dat met hulp van Ineke weer te vertalen. Ineke denkt dat de formulieren die wij naar Berlijn gebracht hebben daar zijn opgeslagen en dat wij daarom alles weer opnieuw moeten doen. Ik heb geen idee maar ik vind het wel een hoop werk voor niets, vooral omdat die papieren nog geen twee jaar oud zijn en veel informatie gewoon niet veranderd kan zijn. Namen en geboortedatums van mijn ouders, broer en zusters en woonadressen van de laatste tien jaar. Vrijdag 20 juli 2007 Vandaag de tekst van onze website in de computer zetten, eerst de maand juni weer een beetje korter gemaakt en verder binnen blijven en door werken. Het warme weer maakt mij traag, voor je het weet is het weer happy hour. Zaterdag 21 juli 2007 Ineke gaat vandaag boodschappen doen en ik ga twee extra rails op de caravan zetten. De langste naast de deur zodat we een extra shadecloth kunnen plaatsen om minder last te hebben als de zon schuin naar binnen schijnt. Wij hadden de rails meegekregen van Jayco en ik had ze in Melbourne alvast op maat gezaagd. Omdat de verf beschadigd was heb ik ze eerst opnieuw moeten spuiten. Ik heb de gaten geboord en siliconenkit erachter voor het waterdicht maken en vast gezet met de witte schroeven die wij erbij hadden gekregen. Het ziet er weer keurig uit. Zondag 22 juli 2007 We gaan vandaag op de koffie bij Sandra, de cleaninglady. Ze woont een paar kilometer terug met haar man en twee kinderen op een grote mangoboomgaard met 850 bomen. Wij rijden de laatste 4 km over dirtroad en komen bij hun huis. Ze hebben een paard en kippen, dit is echt afgelegen wonen. De mangobomen staan in bloei en zijn prachtig om te zien. Sandra legt uit hoe de mango’s worden geplukt, ze worden met een lange steel afgesneden en onder de boom gelegd daarna opgehaald en in een waterbad gedaan. Het sap dat uit de afgesneden stelen komt mag niet over de mango’s komen omdat het brandvlekken geeft op de mango’s. Het is hard werken in het plukseizoen maar dan hebben ze wel drie seizoenplukkers. Als je zo afgelegen woont ben je wel op jezelf aangewezen. Maandag 23 juli 2007 De rest van de papieren voor mijn visum zijn nu ook ingevuld en we gaan naar Humty Doo om deze ook te laten tekenen. Ik had niet verwacht dat omzetten naar een permanent visum zoveel werk zou zijn. Er moeten ook nog weer twee verklaringen (Stat Decs) bij van mensen die verklaren dat onze relatie nog steeds goed en legaal is. De rest van de papieren moet Ineke erbij doen als ze in Melbourne is en dan maar weer drie maanden wachten. Ik hoop wel dat de politieverklaring ondertussen in Carrum is aangekomen. Dinsdag 24 juli 2007 We gaan vandaag naar Litchfield National Park, we moeten een paar kilometer de weg op en komen dan bij een 42 km lange dirtroad die naar het park gaat. Er staat een bord “Max 100 km “ dat is voor ons wel iets te enthousiast, wij gaan niet harder dan 60 km, dan voel je de hobbels ;niet zo erg en als je naar achteren kijkt maken we stof genoeg. Er passeren een paar auto’s die wij aan het begin hadden zien staan en wel proberen de 100 km per uur te halen. Wij wachten even tot de stofwolken weer een beetje optrekken en we weer normaal zicht hebben. Bijna aan het eind komen we bij een veld met Magnetic Termite Mounts. Het zijn platte termietenheuvels die allemaal Noord – Zuid gebouwd en magnetisch zijn. Deze termieten bouwen het zo om zoveel mogelijk hitte van de zon te krijgen omdat ze niet onder de grond nestelen maar in het midden van de heuvel. Vreemd maar erg mooi om te zien. We komen eindelijk weer op asfalt met gelijk weer waarschuwingen voor Road – Trains. De verschillende watervallen zijn redelijk goed bereikbaar zonder al te lange wandelingen. Nadeel van zo’n mooie asfaltweg is wel dat het beter bereikbaar is voor de vele toeristen en dus een stuk drukker. Onze eerste stop is een oude tinmijn die geopend werd in 1906 en waar op kleine schaal tin gedolven werd. De eigenaars en de mijnwerkers kregen in 1949 last van de longziekte Silicosis. Een van de drie eigenaars werd ernstig ziek in het hospitaal opgenomen de andere twee gingen nog door, maar nadat de mijn in 1951 tijdens het natte seizoen was vol gelopen is hij niet meer geopend en is nu een broedplaats voor zeker vijf soorten vleermuizen. Het park is 143 vierkante kilometer groot en is in 1986 benoemd tot National Park en prachtig om door te rijden. Het is al weer bijna half een als we stoppen bij het Monsoon Café voor een bakkie. We komen nu bij Wangie Falls, makkelijk te bereiken door een korte wandeling. Er is een kleine en een grote waterval en bij de poel zijn trappen gemaakt voor diegene die wel zwemmen. Geweldig om te zien en Ineke heeft spijt dat ze haar badpak niet heeft meegenomen. Pootje baden dus maar voor Ineke en ik maak foto’s en geniet van het uitzicht, al zou het nog mooier zijn als er verder niemand zou zijn, maar ja een kleinigheid heb je al gauw. Het water dat tijdens de hevige monsoonregens in het rotsplateau zakt, komt langzaam via ondergrondse kanalen weer als bron naar boven en laat de watervallen stromen tijdens het droge seizoen. We bezoeken de andere watervallen en je kan je haast niet voortellen hoeveel water er tijdens de monsoonregens valt als je de watervallen ziet die na al die tijd nog steeds stromen. Het moet prachtig zijn om deze watervallen te zien als het regent. We komen nu bij het “officiële” Magnetic termietenheuvelveld, het is een heel veld vol en mooi om te zien al kan je er hier niet zo dichtbij komen als bij de eerste die we gezien hebben. We hebben het hele park rond gereden en komen bij Bachelor waar we nog even koffie drinken en via de Stuart Hwy rijden we de 80 km terug naar ons caravanpark. Onderweg worden we nog gepasseerd door de beroemde trein “The Ghan” Een mooie dag in een prachtig park. Woensdag 25 juli 2007 Ineke maakt vandaag de twee shadecloths voor de zijkant en voor over de roosters van de koelkast. Als de zon vol op de zijkant van de caravan staat heeft hij moeite om op temperatuur te blijven. Keurig met een koord erin en een zoom zodat ik er ringen in kan maken om ze vast te zetten. En als je een beetje rustig aan doet krijg je daar de dag mee vol. Donderdag 26 juli 2007 We hebben vandaag bezoek van Nelly en Harrie. Gepensioneerde Nederlanders die op een toeristenvisum rondreizen met een gehuurde camper. Nellie had bij de receptie gevraagd of er Hollanders op het park waren om te vragen voor Nederlandse boeken. Jenny had ze naar ons gebracht en nadat we kennis gemaakt hebben nodigt Ineke hun uit voor de koffie. Tijdens de koffie genieten we van de vele reisverhalen. Ineke had gelukkig nog 1 Nederlands boek en al was het niet helemaal haar smaak, ze was dolblij dat ze weer een Nederlands boek had. Vrijdag 27 juli 2007 We gaan nog maar een paar boodschappen doen want Ineke is als de dood dat ik ga verhongeren. Jenny had gevraagd om een folder voor haar te laten kopiëren en terwijl Ineke dat gaat doen en de boodschappen ga ik naar Bunnings voor een ventilator. De airco is voor Ineke vaak te koud en als hij alleen op ventilatie staat vind ik dat hij te veel herrie maakt. Bunnings is altijd goed voor een uurtje rondkijken, de goedkope ventilator is maar $10,- maar niet naar mijn zin en de betere zijn gelijk weer $50,-- en dat vind ik weer te duur. Ik ga terug naar het shoppingcentre en loop nog even binnen bij K-mart en zie daar een zelfde kacheltje staan als wij al hebben. Allebei niet aan gedacht maar die kan ook alleen ventileren, probleem opgelost zonder kosten ;-) De kopieën voor Jenny gingen, twee kanten bedrukt, $0,60 per stuk kosten. Als je er dan tweehonderd moet laten maken kost het $120,-- TE DUUR, hebben we dus maar niet gedaan. Op de terugweg bij Coolalinga de auto maar weer volgetankt en gelijk de whisky voorraad op peil gebracht, een mens kan tenslotte niet leven van brood alleen ;-) Maandag 30 juli 2007 We hebben een rustig weekeind gehad. Zaterdag een beetje zwemmen en verder alles nog een keer controleren wat Ineke mee moet nemen. Omdat Ineke op tijd op de airport wil zijn gaan we vanavond om half twaalf weg. Het is een uurtje rijden en het vliegtuig vertrekt om half drie. Om niet helemaal gesloopt aan te komen probeert ze 'smiddags nog maar wat te slapen omdat ze er in het vliegtuig moeite mee heeft. Koffer en tas inpakken, lunch en de voedselvoorraad doornemen en voor je het weet is het tijd om te vertrekken. We weten nog niet wanneer ze terugkomt omdat ze de terugreis in Melbourne gaat boeken. We zijn om half een op het vliegveld en er staat al een lange rij om in te boeken. Overal grote controle en omdat we thuis al koffie hebben gedronken heeft het niet veel zin om veel langer rond te hangen. Ik wacht voor de zekerheid tot ze door de controle is en na nog een keer zwaaien rij ik terug naar onze caravan. Dinsdag 31 juli 2007 De eerste dag alleen, het was vannacht laat geworden dus ik begin met lui zijn. Er is voor een weeshuis voedsel dus daar hoef ik niet voor weg. Ik ga 'smiddags wel de krant halen omdat daar gelijk een TV overzicht voor de hele week bij zit. En omdat ik geen inspiratie krijg om te schrijven ga ik maar lezen en doe ik voor de rest van de dag …………NIETS. Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina donderdag 06 september 2007 |