The Big Trip

Mei 1

Vrijdag 4 mei 2007

Het is eindelijk gelukt, we hebben een afspraak met Page Bros om vandaag de luifel om te ruilen. Ineke heeft veel keren moeten bellen en eindelijk kwam het bod om het te doen voor $500,--. We zijn er vroeg om kwart voor negen en koppelen af en Ineke gaat nadat ze alle instructies heeft gegeven aan de monteur gelijk weg met de auto. Ik blijf bij de caravan al kan ik niet veel meer doen dan afwachten. De luifel zit er eindelijk op, het zeil is blijven zitten, alleen de armen zijn vervangen. Om vier uur zijn we terug op het caravan park en zijn blij dat we eindelijk van die “prachtige en handige”elektrische luifel af zijn.

Zaterdag 5 mei 2007

Het zeil van de luifel is blijven zitten en omdat het voorheen niet was schoon te maken moet ik er nu erg hard aan werken om het weer toonbaar te krijgen. Het kost me wel een waarschuwing van de manager omdat door de waterrestrictie het niet is toegestaan om auto’s of caravans te wassen met een slang dus ook geen luifels. Gelukkig was ik net klaar en loopt alles goed af. Ineke heeft boodschappen gedaan en de voorraden allemaal aangevuld. ’s Avonds hebben we een gezellig afscheidsdiner met Frits in Frankston bij de Thai en zijn eindelijk klaar om te vertrekken.

Zondag 6 mei 2007

De reis kan weer beginnen, de caravan is aangekoppeld en Billy  de tuinman komt gedag zeggen en nog even een bakkie meedrinken. We nemen afscheid van Jerry en Lydia, een leuk stel die ook op het park staan en waar we een paar gezellige uurtjes mee hebben zitten praten met een heerlijk glaasje wijn. We hebben geen haast en om kwart voor tien rijden we het park af waar wij kwamen voor een paar weken maar uiteindelijk vier maanden gestaan hebben. De korte rondrit van duizend km die wij in Victoria hadden willen maken om de eerste servicebeurt bij Jayco te kunnen doen slaan wij over en gaan die bespreken in Adelaide. We gaan naar Mortlake naar Cheryl, een vriendin van Ineke. We rijden via de Westgate Bridge naar Geelong en nemen vanaf daar de Hamilton Hwy naar Mortlake. Een mooie rit en we genieten weer van het uitzicht en het feit dat we weer op reis zijn. Het is een rit van 270 km en we hebben goed weer. We stoppen onderweg nog even om alles te controleren maar we komen zonder problemen om half drie aan in Mortlake. Ze hadden elkaar vijf jaar niet gezien dus hebben veel te bepraten. Cheryl dacht dat we in de tuin konden staan met de caravan maar dat was allemaal wel erg krap. Er is een caravanpark vlakbij en besluiten daar de caravan neer te zetten . Een knus  klein gemeenteparkje en bijna op loopafstand naar Cheryl. Als we terug zijn maken we kennis met twee vrienden van Cheryl, Doug en Claire, en hebben een heerlijk diner en borrelen gezellig na tot in de kleine uurtjes.

Maandag 7 mei 2007

Cheryl heeft een mooie Mercedes 420 SEL waar de ster af is, dat kan ik niet aan zien ;-( Het is hier niet net als in Nederland dat je even om de hoek een nieuwe haal en zeker niet in een plaatsje als Mortlake. Ze heeft een gebruikte gevonden in onderdelen en met een beetje puzzelen, zet ik die weer in elkaar en als hij er op zit ziet de auto er weer een stuk beter uit. Een achterdeur met een slecht werkende deurvanger gerepareerd zodat de deur weer helemaal open kan en Cheryl is weer helemaal tevreden. Een niet lopende wandklok blijkt een uit het huis gesprongen veer te hebben en zo kan ik ook nog even oefenen voor klokkenmaker, het resultaat, een gezellig tikkende klok. De dames hebben vijf jaar verhalen in te halen dus die vervelen zich ook niet. Het bruisende nachtleven van Mortlake slaan we maar over en eten ’s avonds in de caravan en gaan na al die inspanningen van de laatste dagen vroeg naar bed.

Dinsdag 8 mei 2007

Bij het monteren van de luifel hebben ze een bout beschadigd en die ga ik vervangen. Gelukkig hebben ze hier een grote hardwareshop dus dat is niet zo’n groot probleem. Ineke heeft een afspraak gemaakt voor de eerste servicebeurt van onze caravan in Adelaide. Dan hebben we er weer bijna duizend km opzitten en om geen problemen te krijgen met de garantie laten we die maar doen voor we weer de outback in gaan. Het is vanaf Mortlake nog ruim 700 km tot Adelaide en om ons niet te hoeven haasten gaan we morgen weer op pad. We zijn rond de middag weer bij Cheryl en die heeft de tafel buiten gedekt en de lunch klaargemaakt. Na de lunch heeft Cheryl nog een klok gevonden die het niet doet en terwijl ik zit te klussen gaan Ineke en Cheryl de buurt verkennen. Cheryl wil graag dat we hier komen wonen en laat Ineke een prachtig huis zien dat te koop komt. Het is gelegen aan de statige Avenue Honour. Een groot oud Victoriaans huis met veel grond er omheen en veel bomen, planten en gras. Er is nog veel aan te doen maar het heeft wel alles wat wij zouden willen als we een ander huis gaan kopen. Genoeg om over te denken als we weer op reis zijn. Ineke heeft een pasta gerecht gekookt en die eten we die avond gezellig bij Cheryl. We nemen afscheid van Cheryl en gaan terug naar onze caravan.

Woensdag 9 mei 2007.

We vertrekken vandaag en proberen tot Kingston South East te komen. Een rit van 400 km langs de kust met hopelijk weer mooie uitzichten. Dan blijven er nog 300 km over voor donderdag om dan vrijdagochtend gelijk aan de beurt te kunnen zijn voor de servicebeurt. Het is bewolkt maar droog, heerlijk weer om te rijden met het raam open zonder airco. We gaan richting Warrnambool en we komen langs het motel waar ik met Peter en Sylvia heb geslapen. Warrnambool heeft 29.000 inwoners en is bekent door de walvissen die hier dicht langs de kust voorbij komen van juni tot september. Vanaf hier nemen we de A1 richting Mt. Gambier. We rijden langs de kust wat ook hoort bij “The Shipwreck Coast” door de vele schepen die hier in het verleden gestrand zijn. Port Fairy was vroeger ook voor de walvisvaart en heeft nu nog een belangrijke vissersvloot. We komen langs Portland, de enige diepwater haven tussen Melbourne en Adelaide en de plaats van de eerste Europese nederzetting in Victoria. Als we de grens naar South Australia overgaan is het nog 20 km naar Mt. Gambier. De uitzichten maken mij nieuwsgierig en ik zou het liefste in de omgeving willen rondtoeren, maar daar hebben we door de “geringe” afstand met Melbourne later nog kansen genoeg voor. We zetten de klok een half uur terug en nu is het hier half twee, dus het laatste deel van 180 km naar Kingston SE moet lukken voor het donker is. Om vier uur rijden we Kingston Caravan Park binnen en we hebben een prachtige plaats met uitzicht over de oceaan.

Donderdag 10 mei 2007.

Kingston SE is bekend om de kreeftenvisserij, eigenlijk een reden om iets langer te blijven. Helaas we moeten verder dus maak ik maar een foto van de Giant Lobster en om negen uur rijden we de A1 op richting Adelaide. We drinken koffie bij Salt Creek, vroeger een stopoverplaats voor de koetsen van Cobb & Co maar nu een Hotel / Motel en een informatiecentrum voor Coorong National Park. De koffie is lekker en goedkoop en jammer genoeg is het te vroeg voor de lunch, want ik krijg honger van het lezen van de menukaart. We rijden langs de Coorong, dat is een coastal lagoon en bekend vanwege birdwatching and fishing. We komen langs Talem Bent en Murray Bridge en dat roept herinneringen op van onze trip met de Houseboat die wij maakte met vier andere stellen in 2000 op de Murray vanuit Murray Bridge. Het uitzicht is nu weer meer heuvelachtig, we komen nu bij de Adelaide Hills. Overal waarschuwingsborden voor trucks en bussen om in een lagere versnelling te gaan en verschillende grindbakken om een noodstop te kunnen maken voor auto’s en trucks die door de remmen gaan. Ik ben blij dat ik onze brakecontroler opnieuw heb aangesloten want we hebben geen enkel probleem. We rijden door de tunnel en komen Adelaide binnen. We moeten even zoeken daar de juiste straat maar om half vier rijden w Windsor Gardens Caravan Park op. Het was een mooie rit.

Vrijdag 11 mei 2007.

Ik ben gisteren nog even langs Cara / Rest Caravan Suppliers gegaan en we kunnen de caravan om 9 uur brengen voor de servicebeurt. We laten de dingen zien die extra gemaakt moeten worden en gaan samen winkelen. Half 1 kunnen we de caravan weer ophalen. Een geweldige service en vriendelijke mensen. Je kunt zien dat ook alles echt gecontroleerd en gerepareerd is. De voedsel voorraad is weer aangevuld, de auto ligt vol met tassen boodschappen en terug op het caravanpark gaan we opnieuw inruimen en schoonmaken. Ik ga de auto weer eens goed stofzuigen want volgens Ineke krijgen we anders vlooien ;-( Ineke maakt de ramen vanbinnen weer eens extra schoon dan hebben we minder vlekken op de foto’s die we onder het rijden maken.

Zaterdag 12 mei 2007.

Ik ga op zoek naar de bibliotheek om te proberen een update te doen van onze website. Ze sturen mij naar de volgende bibliotheek, tien minuten rijden verder. Een heel grote bibliotheek met wel 20 computers die allemaal bezet zijn. Helaas de wireless is kapot en een aansluiting maken met de kabel van hun computer met onze laptop mag niet. De vriendelijke dame stuurt mij naar Mc. Donald, daar is een Telstra Hotspot wireless point. Ik neem het risico en ga met een bakkie koffie bij Mc. Donald zitten en het valt gelukkig alles mee. Het was snel en lekker rustig. Op de terugweg stop ik bij een Carwash en een half uur later ben ik $8,-- lichter maar de auto glimt weer prachtig. Bij de caravan ruimen we alles weer op en in en rusten de rest van de middag,  want morgen gaan we weer verder.

Zondag 13 mei 2007.

Het is Moederdag en al is het zondag er is al weer flink wat verkeer op de weg. Het is half tien en een rit van weer 300 km . Het eerste gedeelte is 100 km Freeway dus dat schiet lekker op al is het een beetje verwarrend dat de afslagen naar rechts met stoplichten gaan en rechtdoor kan je gewoon doorrijden. Mooie groene weilanden met ontelbare schapen en olijfboomgaarden wisselen elkaar af. Voorbij Dublin staan enorme ijzeren vogelverschrikkers langs de weg in het weiland de een nog mooier dan de ander. Wij rijden 85 km per uur en de weg is weer overgegaan in enkelbaans wegen. Je mag 110 km p u en dat proberen de Road-Trains ook te halen. Bij de gedeelten met inhaalbanen laten we de trucks en auto’s die sneller gaan rustig voorbij gaan, je voelt de wind trekken aan de caravan als die gevaarten voorbij komen. Bij Snow Town stoppen we voor lunch en genieten van de rust en de mooie muurschilderingen. Het verkeer is verder heerlijk rustig en na nog een korte koffiestop komen we langs Port Pirie, een groot industrie centrum waar de grootste loodsmelterij van de wereld staat. We rijden nu langs de Flinders Ranges, een gebied waar we in de toekomst zeker nog eens doorheen moeten. We hebben de verschillende caravanparken bekeken in het boek en volgen de borden Stirling North. Ik zie een bord met “Spear Creek Caravan Park” bij de afslag Wilmington en ga rechtsaf onder protest van Ineke, maar ik had die naam onthouden en gelezen dat het een FPA was en dat is altijd goed. Een bord met “na 8 km links af caravanpark” en de Flinders Ranges die steeds dichterbij komen en geen enkel teken van beschaving. Na 8 km linksaf en weer een bord “Caravanpark na 8 km” en we rijden nu over een weggetje met asfalt dat er al jaren ligt, vol hobbels en kuilen en net breed genoeg om met de caravan over te rijden. Het blijkt dat ik twee parken door elkaar heb gehaald, dit is een schapenfarm van 16.000 acres  in the middle of nowhere. Ineke had al gezegd dat we beter terug konden gaan maar dat is verkeerd rijden en dat doen wij nooit  ;-) Het boek er maar eens bij genomen en deze “weg” komt uit in Stirling North. Terugrijden is 16 km en doorrijden ook, dus ik besluit het pad door te rijden naar “Port Augusta Caravan Park at Stirling North” . Eindelijk om half drie rijden we het park op. Het is schoon maar allemaal vergane glorie, de advertentie in het boek ziet er leuk uit en dat zal het park ook wel gedaan hebben zo’n tien jaar geleden. Een paar vaste bewoners, huurcabins die uit de tijd zijn en hier en daar een caravan op een enorm groot park ziet er niet erg leuk uit, het is een grote naam voor niet veel park. We boeken 1 nacht en laten de caravan aangekoppeld en besluiten morgen door te rijden naar Port Augusta. We kunnen er hartelijk om lachen en hebben morgen een makkie met een rit van maar 7 km.

Maandag 14 mei 2007.

Stirling North was in het verleden een waterplaats voor de trail van Port Augusta naar Quorn maar na de paardentijd heeft het zich kunnen handhaven als belangrijke plaats voor de spoorwegen. Het caravanpark ziet er ook zo uit met een wagon, assen en seinen van de spoorwegen. Het park is te koop of te huur maar het zal veel tijd en geld nodig hebben om in deze tijd weer mee te kunnen. We rijden Port Augusta binnen en komen over de 1970 bebouwde brug die naast de oude brug uit 1927 ligt. Er staan grote borden “Shorline Top Tourist Park” langs de wegen en als we het park oprijden ziet het er gelukkig goed uit. We hebben een mooie plaats met uitzicht op de Spencer Gulf. We boeken twee nachten om de website te kunnen uploaden en vanaf hier onze trip naar het noorden voor te bereiden.

Will be continued

Klik hier voor de foto's voor dit deel

Index    Inleiding      Vergelijk

Update van deze pagina woensdag 16 mei 2007