|
The Big Trip Januari 2008 Het begin van een nieuw jaar. Wij kunnen nu zeggen dat wij redelijk ervaren travellers zijn en ik heb mijn permanent visum. De planning voor dit jaar is, eerst de knie van Ineke en dan zes weken naar Nederland. Als wij terug zijn komt de caravan weer van stal en nadat ons niewe huis is overgeschreven gaan we verder met onze trip. Plannen genoeg maar laten we beginnen bij het begin. Twee januari gaat Ineke naar The Avenue Hospital waar Dr. Young een nieuwe knie in het linkerbeen van Ineke zet. Toen wij de eerste keer in de spreekkamer van Dr. Young kwamen, zagen wij dat de muur vol hing met foto’s met handtekening en dankbetuiging van bekende sportmensen en artiesten die hij behandelt heeft, dat zou dus een goed voorteken moeten zijn. De operatie was hoog nodig want lopen ging steeds slechter en daardoor heeft ze veel leuke dingen moeten missen op onze vorige trip. Ik breng Ineke om tien uur bij het ziekenhuis, zij moest vanaf gisterenavond nuchter blijven want zij wordt vandaag geholpen. Vandaag kan de hele dag zijn en zij gaat pas om half zes voor operatie. Ik ben na het eten weer naar het ziekenhuis gegaan en wacht tot zij weer op de kamer wordt gebracht. Zitten en af en toe een blokje lopen, tussendoor van de receptionist koffie en een sandwich gekregen. Eindelijk om tien over tien belt Dr. Young om te zeggen dat de operatie gelukt is en verder alles in orde is. Dat is wel leuk, dat maak je in Nederland niet mee dat de specialist je persoonlijk op je mobiel belt om te vertellen hoe het gegaan is. Een week in het ziekenhuis en dan gaat Ineke naar het Rehab (revalidatiecentrum) in Frankston om verder te revalideren zodat ze in de caravan zelfstandig verder kan. Ineke gaat met de ambulance van het ziekenhuis naar Frankston. Die kregen waarschijnlijk per km betaald want ze hadden de langst mogelijke route genomen en moest Ineke bijna weer opgenomen worden met hyperventilatie. De naam van het Rehab is “St John of God”, dat beloofd veel goeds ;-) Iedere dag fysio en oefeningen en midden in de week een bezoek met de fysio aan de caravan om te kijken wat er eventueel aangepast moet worden. Dat valt mee, een extra kussen op de bank om iets hoger te zitten en een bredere opstap voor de caravan zodat Ineke met krukken naar binnen kan. Op het inmiddels hernoemde caravanpark, het heet nu “South East Holiday Village” dat klinkt veel luxer dan “Blue Gum Caravanpark”;-) zijn ze heel behulpzaam. Ik krijg extra kussens en een brede houten instap en zo kan ik onze instap gebruiken bij onze truck. Uitstappen gaat makkelijk maar met instappen heeft ze een extra opstapje nodig. 18 januari haal ik de patiënt op en is zij weer thuis. De rest van de fysio gaat nu, als het goedgekeurd wordt door de verzekering, tweemaal per week in Frankston. 21 januari gaan we voor de vierde keer naar Dandenong voor de rechtzaak met de huurders. Die zijn inmiddels doodziek. Ze huren nu voor het dubbele van wat zij in ons huis betaalde en bij de rechtbank begint het zeuren weer van wel of niet. Een hele lijst met een replay op onze klacht en de rechter vraagt om nog meer foto’s. Wij voelen al dat onze claim niet helemaal zal worden toegewezen en de huurders doen een bod van $350,-- wat wij weer een belediging vinden. We gaan weer naar huis, wachten op een nieuwe datum. Nu zijn wij het eigenlijk ook zat en besluiten om er maar mee te stoppen. Het huis heeft gelukkig meer opgebracht dan waarvoor wij het aan hun wilde verkopen en zij hebben nu een slechte naam omdat zij voor het gerecht hebben moeten komen. We vullen de formulieren in en trekken de zaak terug en kunnen ons weer verdiepen in dingen die voor ons belangrijk zijn. De dagbehandeling twee maal per week is goedgekeurd en er kan weer serieus gewerkt worden aan het verbeteren van de knie. Het zou fijn zijn als we naar Nederland gaan dat Ineke zonder krukken kan lopen eventueel met een stok. De dagen vliegen voorbij en we hebben eindelijk kunnen boeken. We gaan een stopover maken in Singapore zodat Ineke niet te lang achterelkaar in het vliegtuig hoeft te zitten. Het schijnt ook goed te werken tegen een jetlag omdat je een extra nacht tussen de vluchten hebt, ik weet het als we terug zijn. We moeten nog veel regelen, de caravan en de auto kunnen op het caravanpark in stalling en wij gaan de laatste twee nachten bij Jo in Mordialloc slapen. Misschien komt er nog een korte update voor wij naar Nederland gaan, lukt het niet dan wordt het pas als wij terug zijn. Bij deze update erg weinig foto's omdat er niet veel te fotograferen was gelukkig had ik nog twee mooie foto's van Frits van de rivier gekregen en omdat er geen copyright op zit heb ik die maar geplaatst ;-) Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina woensdag 06 februari 2008 |