|
The Big Trip Juni 2 Maandag 16 juni 2008 Wij nemen afscheid van onze buren Len en Jenny en vertrekken om tien uur richting Emerald. We gaan weer een stukje landinwaarts via de Capricorn Hwy om bij Emerald via de Leichhardt Hwy richting Townsville te gaan. Na een rit van 300 km komen we bij Emerald en het caravanpark in de stad ziet er niet leuk uit en we besluiten naar het caravanpark bij Lake Maraboon te gaan, 18 km verder. De weg wordt steeds smaller en als we over de smalle toegangsweg over de dam rijden is het uitzicht geweldig. Een leuke camping en als ik ga rondrijden om te kijken waar ik kan vissen blijkt de camping langs het meer vele visplaatsen, een BBQ en een boatramp te hebben. Een goede keus en een leuk park. Dinsdag 17 juni 2008 Ik ga vroeg op en als het net licht begint te worden zit ik op een heerlijk rustige plaats met uitzicht over het meer. Het is echt genieten als je aan het water zit en de natuur voor de nieuwe dag tot leven komt. Slechts één vis gevangen, te klein om te eten, maar na een heerlijke ochtend ben ik om elf uur terug bij de caravan. Als ik ‘s middags na mijn schoonheidsslaapje buiten kom zit Ineke omringt met Rainbow Lorrekeets gezellig de vogels te voeren. Ik kan mij nu voorstellen dat mensen hier voor lange tijd op het park blijven staan. Woensdag 18 juni 2008 Om acht uur vertrekken wij weer richting Charters Towers. Het is een rit van 475 km dus besluiten wij, als het kan, halverwege bij Belyando Crossing te overnachten. Dat is een Roadhouse met kampeergelegenheid. Na 100 km komen we bij Clermont en stoppen voor het Historical museum. Er ligt voor de deur een enorme draglinebak en daar moet ik natuurlijk een foto van hebben. We hebben al meer mijnmuseums gezien dus laten we deze voor wat het is en gaan na een bakkie koffie weer verder. Het bord langs de weg geeft aan dat er de volgende 167 km geen brandstof te krijgen is, voor ons geen probleem, wij hebben genoeg. We komen langs een open mijn waar een enorme P&H kraan wordt opgebouwd met behulp van grote kranen. Helaas konden wij er niet stoppen, ik had er graag van dichtbij foto’s van gemaakt. We passeren Belyando Crossing, we zagen het pas op het laatste moment en toen waren wij er alweer voorbij. Het is gelukkig nog vroeg en we besluiten dan maar gelijk door te rijden naar Charters Towers. We rijden verder en opeens veranderd het wegdek in één baan asfalt in het midden en gravel aan de zijkant. Het idee dat we een Road-Train kunnen tegenkomen heeft op Ineke een beter effect dan Sonja Bakker zou kunnen bereiken. Het volgende anderhalf uur komen we maar een paar tegenliggers tegen en ik hoor een zucht van verlichting als het asfalt weer gewoon tweebaans is. We zijn weer 475 km naar het noorden opgeschoven en rijden om vier uur het Charter Towers Touristpark op. We hebben hier in 2006 ook gestaan, een klein gezellig park en voor vandaag zit het er gelukkig weer op. Donderdag 19 juni 2008 Vandaag nemen we een rustdag, we hebben gisteren genoeg gedaan. Siteseeïng hebben we hier in 2006 al gedaan dus de bezigheden worden beperkt tot boodschappen doen en koffie drinken. Vrijdag 20 juni 2008 Om negen uur rijden we het park af richting Townsville. We gaan weer vrij kamperen, bij Balgal Beach, dat is ongeveer 55 km voorbij Townsville. Fay en Ernie die wij in 2006 hebben leren kennen op het Bluewater caravanpark, hebben een stuk grond gekocht bij Balgal Beach, waar zij in afwachting van hun huis dat daar gebouwd gaat worden, hun fifthwheeler hebben neergezet. Na een rustige rit rijden wij om half één bij hun voor de deur en na een gezellig praatje en een bakkie gaan we eerst de caravan een plaatsje geven voordat het parkje helemaal vol staat. Om twee uur staan we helemaal gesteld, net op tijd, want anderhalf uur later zijn alle plaatsen bezet. Ernie moet werken en Fay komt gezellig op visite en ik ga het strand verkennen en foto’s maken Zaterdag 21 juni 2008 We nemen een luie dag, na het ontbijt gaan wij op één van de vele overdekte picknickplaatsen langs het strand zitten lezen. Om half elf komen Ernie en Fay samen op de koffie. Als ik met Ernie langs het strand loop bij de ingang van de kreek besluiten we om de volgende ochtend samen te gaan vissen. We blijven dus nog een extra dag aan Balgal Beach staan. Zondag 22 juni 2008 Ik ben om zes uur aan het strand om te vissen, heerlijk rustig en lekker weer. Ik heb vaak beet en de vissen zullen goed groeien want het aas is weg en geen vis. Om acht uur komt een man een eindje verder staan vissen en binnen een uur had hij er twee. Om te treiteren denk ik, komt hij vragen of ik er één wil hebben, grootmoedig wijs ik dit natuurlijk af. Deels omdat hij te klein is en omdat ik niet thuis wil komen met vis die door een ander is gevangen. Om half tien komt Ernie, hij had zich verslapen. Omdat het water nog niet op het hoogste punt is gaat hij snel terug naar huis om zijn hengel te halen. Hij is ook weer de eerste die een vis vangt, gelukkig te klein en we moeten hem terug gooien. JA HOOR, eindelijk een goede aanslag en ik vang een mooie Trevally. Hij is groot genoeg om mee te nemen, al is hij als hij is schoongemaakt net groot genoeg voor één persoon, IK DUS. Om half twee stoppen we en Ineke en Fay zijn er nu ook en we drinken en eten wat in het restaurantje aan het water. Een geweldige visochtend en een gezellige middag en we nemen hartelijk afscheid van Ernie en Fay omdat we morgen weer vertrekken. Maandag 23 juni 2008 Het is rustig geworden op de campsite en hebben nu weer ruimte genoeg om aan te koppelen en om negen uur vertrekken we weer. We drukken op de claxon als we langs Ernie en Fay rijden en draaien de Bruce Hwy op. We gaan naar Cardwell, een rit van maar iets meer dan honderd km. Marty werkt daar met een grote kraan aan het vernieuwen van de te diepe gedeelten van de weg. De wateroverlast tijdens de regen wordt niet helemaal opgelost maar kan wel worden teruggebracht van drie dagen wachten tot één dag. We stoppen na vijftig km nog even in Ingham voor wat boodschappen en om half twaalf rijden we in Cardwell het Kookaburra Holiday Park op en we laten een berichtje achter op de telefoon van Marty dat we er zijn. Cardwell is leuker dan wij dachten en we rijden langs de kust en genieten van het uitzicht. Het gevoel om te gaan zwemmen gaat wel vlug weg als wij het bord zien staan dat waarschuwt voor krokodillen die zijn gezien voor de kust en dat zwemmen verboden is. Om zeven uur komt Marty op de fiets naar de caravan en hebben wij een gezellige avond. Dinsdag 24 juni 2008 Het is heerlijk weer en omdat je achter het park je auto mag wassen ga ik dat eerst doen. Om twaalf uur gaan we de “Forest drive” rijden, volgens Marty een leuke trip. We gaan eerst naar de Lookout, de rit gaar over dirtroad en de extra steile stukken zijn geasfalteerd om slippen tegen te gaan. Het is een mooi uitzicht over Cardwell al laten we de twee hoger gelegen Lookouts maar liggen, omdat we die moesten klimmen. Nog even de benen insmeren want de schade die de sandflies hebben gemaakt is nog niet verdwenen. De volgende stop is Attie Falls, het laatste gedeelte moeten we lopen en klimmen. Volgens het bord is het 510 mtr dus gaan we dapper op pad. We komen een kleine poel met water tegen waar wel te zien is dat er niet veel water vanaf de waterval komt. Omdat het goed is voor onze conditie gaan we dapper verder om boven te zien dat de waterval alleen een val is, geen water dus. Verder is het een heerlijke trip en rijden we langs aangelegde Pinebossen en bananenplantages. Om twee uur zijn we terug op het park waar ik kan zien dat van de wasbeurt aan de auto niet veel meer is te zien. Ik ga het dapper nog een keer doen, water is hier geen probleem. ’s Avonds komt Marty weer langs om foto’s te bekijken op de computer. Een gezellige avond en aan het eind nemen we afscheid en beloven morgen te zwaaien als we langs hem komen op weg naar Cairns. Woensdag 25 juni 2008 We vertrekken om kwart voor negen, het is maar 150km naar Cairns en hoeven ons dus niet te haasten. Gelukkig hebben we gisteren de “Forest Drive” gedaan want vandaag regent het. Vanmiddag zal van mijn twee wasbeurten niet veel meer te zien zijn. We komen langs veel wegwerken, het is te zien dat er hard gewerkt wordt om de Hwy klaar te krijgen voor het regenseizoen begint. Het is moeilijk foto’s maken met de ruitenwissers aan en het moet natuurlijk weer net zo zijn dat die ene foto van de kraan van Marty wazig is. We stoppen in Innisfail voor boodschappen en om half twaalf zij wij in Cairns bij het “First City Caravilla”. We kunnen lopen naar de shops en het is maar vijf minuten naar de City. De eerste plaats die we aangewezen krijgen is te klein voor onze caravan de tweede is mooi recht en met een mooie betonplaat voor de deur. Donderdag 26 juni 2008 Ik ben hard aan het werk om nu eindelijk de update klaar te krijgen en op het net te zetten. Ineke heeft om vijf uur een afspraak bij de dokter en we gaan daarna langs The Esplanade naar de Nightmarket, die begint om half vijf en is open tot elf uur. Het is allemaal leuk om te zien maar wel erg toeristisch. Vrijdag 27 juni 2008 We hebben draadloos Internet op het park maar dat is al haast te langzaam om verbinding te krijgen. De update van februari t/m mei is eindelijk af en ik ga naar de city om het te uploaden. Een geweldige verbinding, (voor Oz) binnen vijf kwartier heb ik alles gedaan. Ineke is shoppen en ik ga haar helpen. We kopen een nieuwe hoed en slippers en we zijn een paar honderd dollar armer als we om vijf uur weer bij de caravan zijn. Zaterdag 28 juni 2008 De tank van ons toilet heeft een flinke onderhoudsbeurt nodig. I ga op pad voor een nieuwe maatdop, deze sluit niet goed meer af. Ineke gaat een paar dingen ruilen en als ik alles heb schoongemaakt, haal ik haar op en ga verder met de volgende update van juni. Zondag 29 juni 2008 Ik ben aardig opgeschoten met de website dus vandaag gaan we naar Port Douglas en Palm Cove. Om kwart over tien rijden we weg. Port Douglas is maar 70 km en Palm Cove is halverwege. Het is heerlijk weer, niet te warm en het eerste stuk naar Palm Cove is een mooie weg. Om elf uur zijn wij in Palm Cove, voor mij lijkt het een beetje op Noosa, erg gericht op toeristen met veel Holiday huizen en prachtige ressorts. We lopen langs de boulevard en drinken koffie op een terrasje waar levensgrote beelden staan van de Blues Brothers. We rijden door naar Port Douglas en de weg wordt nu bochtig en soms erg steil maar het uitzicht geweldig. We rijden Port Douglas binnen over een weg die aan weerskanten vol staat met prachtige palmbomen. We nemen een lunch en lopen daarna over de markt. Die is bijna afgelopen en de meeste zijn al aan het opruimen. Het is half drie als we weer aan de terugrit beginnen. We rijden nu aan de kant van het water en stoppen bij een Lookout die ook gebruikt wordt als startplaats voor hanggliders. Leuk om te zien zoals ze bijna stil in de lucht hangen. Een eindje verder is een parkeerplaats bij het water en Ineke gaat pootje baaien. Als we bijna weer in Cairns zijn zien wij enorme rookwolken over de weg gaan. Ze zijn suikerriet aan het afbranden om slangen en ratten te verdrijven voor het oogsten. Tegenwoordig zijn er ook veel die al gaan oogsten als het riet nog groen is, milieuvriendelijker als je kijkt naar die enorme rookwolken van het afbranden. We stoppen nog even bij het gat in de muur en zijn om vier uur weer terug in ons huisje. Maandag 30 juni 2008 Ineke heeft de Senic Train geboekt naar Kuranda. We moeten om negen uur op het station zijn voor de kaarten want om half tien vertrekt de trein. Het zijn 14 wagons getrokken door twee diesellocs. Leuke rijtuigen in oude stijl en zelfs een eerste klas wagon met kuipstoeltjes en bediening. Wij zijn gewone mensen dus daar geven wij geen extra geld voor uit. Het is een rit van anderhalf uur naar Kuranda op 334 mtr hoogte. De rit gaat na een 180 graden bocht bij Horseshoe Bent beginnen aan de steile klim naar Kuranda. De rit gaat door 15 hand gegraven tunnels. Het zand uit de Barron rivier en het cement werd met wagens aangevoerd en daarna met muilezels naar boven gebracht. De brug bij Stoney Creek Falls heeft een belangrijke plaats in de spoorlijn, de stalen raamconstructie was klaar in 1890 en gebouwd op drie schraagpijlers. Tot de aanleg van de spoorlijn was besloten toen Herberton in 1882 door de regen was afgesloten van voedsel en voorraden en door honger en ziektes bijna was verdwenen. Het eerste gedeelte werd geopend in 1887 en koste 18 maanden werk voor 16 km spoorlijn. De complete lijn werd gebouwd in drie secties en kwam in 1903 tot Atherton en in 1910 tot Herberton. In 1911 werd het gebied geteisterd door twee cyclonen en in één maand tijd werd 22 km spoorlijn beschadigd en was tunnel nummer 10 ingestort. Het duurde tien weken om met 800 man en 4 ballasttreinen de schade weer te herstellen. De rit gaat langzaam naar boven en je krijgt alle tijd om foto’s te maken en te genieten van het uitzicht dat op sommige punten echt overweldigend is. We stoppen nog even bij de Lookout over Barron Falls. Het moet in de regentijd prachtig zijn om te zien als al dat water hier naar beneden stort. Nu is er slechts een kleine stroom water over maar toch een prachtig gezicht. Bij Kuranda station aangekomen nemen we eerst een bakkie en gaan daarna het plaatsje bekijken. Het is helemaal gericht op toeristen met veel winkeltjes en drie kleine markten. Veel Aboriginal art en shops met jewelry, je kunt zelfs als je een Didgeridoo koopt gratis lessen krijgen. Het blijft een apart geluid en de demonstraties van de artiesten zijn knap en leuk om naar te luisteren. Om half vier gaat onze trein weer terug en is het net als op de heenreis weer geweldig, net of je weer nieuwe dingen ziet. Een prachtige dag. Will be continued
Klik hier voor de foto's van juni deel 2a Klik hier voor de foto's van juni deel 2b Update van deze pagina Friday 11 July 2008 |